بیماری کهیر پوستی: علت و درمان

کهیر به ورم‌های روی پوست می‌گویند که اغلب ایجاد خارش می‌کند. این تاول‌ها در هر قسمتی از پوست می‌توانند ظاهر شوند. علت خارش پوست می‌تواند متفاوت باشد. اندازه کهیر پوستی نیز از یک نقطه کوچک شروع می‌شود تا به بزرگی یک بشقاب. ممکن است آن‌ها به هم متصل شده و اندازه‌های بزرگ‌تری را ایجاد کنند. کهیر اغلب طی ۲۴ ساعت یا کمتر از بین می‌رود. پس از محو شدن کهیر قبلی، ممکن است جای آن با یک کهیر جدید پر شود. بنابراین ممکن است کهیر برای چند روز یا بیشتر طول بکشد. یک دوره بروز کهیر معمولاً کمتر از ۶ هفته طول می‌کشد. به این نوع کهیر، ” کهیر حاد” می‌گویند. اگر کهیر بیش از ۶ هفته طول بکشد، به آن “کهیر مزمن” می‌گویند. کهیر حاد اغلب در اثر آلرژی ایجاد می‌شود، اما می‌تواند دلایل دیگری نیز داشته باشد. اصطلاح پزشکی کهیر” اورتیکار یا (urticarial)” می‌باشد. هنگامی که تاول‌های کهیر به عمق پوست نفوذ کنند به آن‌ها “آنژیوادم (angioedema)” می‌گویند. این بیماری با کهیر آغاز می‌شود و اغلب باعث تورم پلک‌ها و لب می‌شود. دراین‌صورت، فرد نیاز به مراقبت‌های اورژانسی پزشکی خواهد داشت.

 علت بیماری


چند علت برای کهیر شناسایی شده است. در بیماران دچار کهیر حاد غالبا می‌توان محرک‌ها را شناسایی نمود .  محرک‌های شایع عبارتند از آلرژی‌زاها، آلرژی‌زاهای کاذب غذایی (یعنی غذاها یا افزودنی‌های غذایی که حاوی هیستامین هستند یا ممکن است باعث آزادسازی مستقیم هیستامین شوند مثل توت فرنگی، گوجه فرنگی، نگهدارنده‌ها و مواد رنگ‌دهنده)، گزش حشرات، دارو یا عفونت‌ها. کهیر می‌تواند ناشی از واکنش‌های آلرژیک به داروها، به خصوص آنتی‌بیوتیک‌ها و ناشی از باز شدن مستقیم گرانول‌های ماست‌سل‌ها توسط برخی داروها، از جمله آسپیرین، داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی، مواد حاجب، شل‌کننده‌های عضلانی، مخدرها و وانکومایسین باشد. محرک های فیزیکی (مثل گرما، سرما ، لرزش و فشار) و فعالیت یا محرک‌های دیگری که دمای مرکزی بدن را افزایش می‌دهند نیز می‌توانند در برخی بیماران، احتمالا از طریق فعال‌ سازی مستقیم ماست سل‌ها، باعث ایجاد کهیر شوند.شایع‌ترین‌ دلایل‌  ایجاد کهیر به قرار زیر است:

  •   داروها؛ تقریباً تمام‌ داروها توانایی‌ ایجاد کهیر را دارند، از جمله‌ آسپیرین
  •   گزش‌ حشرات؛ عفونت های ویروسی؛ بیماری‌های‌ خود ایمنی‌؛ دیس‌ پروتئینمی‌ها (وجود پروتئین‌های‌ غیرطبیعی‌ به‌ مقدار زیاد در خون‌)
  •   سرطان‌ها، به‌ خصوص‌ سرطان خون
  •   مواجهه‌ با حیوانات‌، خصوصاً گربه ها
  •   خوردن‌ تخم مرغ، میوه، آجیل‌، یا صدف. سایر غذاهای‌ نیز می‌توانند در شیرخواران‌
  •   باعث‌ بروز کهیر شوند، اما نه‌ در بزرگسالان‌
  •   رنگ‌های‌ افزودنی‌ غذایی‌ و نگهدارنده‌ها
  •   بیماری های عفونی و عفونت‌ها قارچی، ویروسی یا باکتریال

ضایعات کهیری و آنژیوادمای به وسیله التهاب پوستی ایجاد می شوند. در برخی موارد کهیر و آنژیوادما هنگامی شروع می شود که سلولهای خاصی به نام ماست سل ها، هیستامین و دیگر ترکیبات شیمیایی را در جریان خون و پوست آزاد می کند.واکنش های حساسیتی و آلرژیک به دارو و غذا می تواند منجر به ایجاد کهیر و آنژیوادما گردد.

علائم کهیر


علاوه بر شکل ظاهری لکه‌های کهیر که به صورت نواحی قرمز یا صورتی رنگ و کمی برجسته دیده می‌شوند، سایر علائم کهیر عبارت است از:

  • خارش شدید
  • به صورت تکی یا گروهی دیده می‌شود.
  • متورم شدن ناحیه درگیر شده
  • اندازه متغیر لکه‌ها (لکه‌های کوچک کهیر اغلب به هم می‌پیوندند و لکه‌های بزرگتری را تشکیل می‌دهند)
  • حالت موقتی دارند و ظرف چند ساعت، چند مرتبه محو و دوباره ظاهر می‌شوند (البته اغلب به طور کامل از روی پوست محو نمی‌شوند)

در موارد نادری ممکن است کهیر همراه با سوزش یا درد شدید باشد و یا علائم کبودی و خون‌مردگی در جای آن باقی بماند.

درمان


در اغلب موارد، کهیر به هیچ نوع درمانی نیاز ندارد. شما می‌توانید برخی داروهای مختلف که از زمان‌های گذشته در درمان کهیر مؤثر بوده‌اند را مصرف کنید. به طور معمول شما فقط باید صبر کنید تا کهیر خود به خود خوب شود. تنها زمانی که کهیر در حال قطع راه‌های تنفس شماست، باید نگران شوید. اگر کهیرها در دهان یا اطراف گردن شما بود و نفس کشیدن را برایتان سخت کرد، در این صورت شما باید نزد پزشک بروید. علت این است که اگر کهیر بیش از این‌ها بزرگ شد، می‌تواند نفس کشیدن را برای شما غیرممکن کند.

اجتناب از محرک‌های شناخته شده

  • محرک‌ها:سعی در اجتناب از هرگونه علل شناخته شده یا مشکوک کهیر مهم است. (اگرچه اغلب تعیین علل کهیر حاد (کهیری که ساعت‌ها، روزها یا چند هفته طول بکشد) ممکن است، اما علل کهیر مزمن (که بیش از ۶ هفته طول می‌کشد و ممکن است برای ماه‌ها یا سال‌ها دوام بیاورد) اغلب ناشناخته است.
  • محدودیت رژیم غذایی:یک رژیم غذایی با محدودیت خیلی زیاد انتخاب نکنید مگر اینکه محرک بودن غذا تأیید شده باشد. حذف مواد غذایی مهم و موردنیاز باید تحت نظارت انجام شود.
  • سالیسیلات‌هاسالیسیلات‌ها نه تنها در آسپیرین بلکه در میوه‌های خاص نیز پیدا می‌شوند. افزودنی‌های مواد غذایی مانند تارترازین و بنزوئیک (نمک‌ها و املاح) نیز محرک‌های نسبتاً شایع هستند. آسپیرین اغلبعلائم کهیر را شدیدتر می‌کند.

قرص‌های خوراکی آنتی هیستامین

  • قرص‌های آنتی‌هیستامین:به طور معمول درمان اصلی برای کهیر قرص‌های آنتی هیستامین هستند. در بسیاری از افراد آنتی‌هیستامین‌ها می‌توانند خارش محل کهیر را کم و همچنین محل خارش را کنترل کنند. آنتی‌هیستامین‌های غیرمسکن ترجیح داده می‌شوند، زیرا آن‌ها مؤثرترند و عوارض جانبی کمتری دارند و معمولاً باعث خواب آلودگی نمی‌شوند.
  • آنتی هیستامین‌های مسکنآنتی‌هیستامین‌های مسکن (نوعی که فرد را کسل و خواب‌آلود می‌کند) فقط وقتی باید استفاده شود که خارش شدید است و مصرف مسکن مفید خواهد بود؛ برای مثال در شب. این مهم است که شما از اثرات مسکن آگاه باشید و در هنگام رانندگی و کار با ماشین‌آلات این داروها را مصرف نکنید.
  • ترکیبی از آنتی هیستامین‌هاگاهی اوقات ترکیبی از آنتی‌هیستامین‌ها بهتر از یک آنتی‌هیستامین تنها کار می‌کند.

مواد ضد خارش از پیش تهیه شده

استفاده از کرم‌ها و لوسیون‌های موضعی ضد خارش مانند لوسیون کالامین ممکن است علائم کهیر را تسکین دهد. در این مورد با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

داروهای مورداستفاده برای کهیر شدید

  • تزریق آنتی هیستامین:برخی اوقات برای درمان کهیر گسترده و شدید که پلک‌ها و لب‌ها را نیز دربرگرفته است، تزریق آنتی‌هیستامین نیاز است.درمان اصلی برای تمامی انواع کهیر در بزرگسالان و کودکان، آنتی‌هیستامین خوراکی نسل دوم که از لیست پایین انتخاب می‌شود، است. با از بین رفتن کهیر حاد، مصرف آنها متوقف می‌شود.
  • ستیریزین
  • لوراتادین
  • فکسوفنادین
  • دس‌لوراتادین
  • لووستیریزین
  • روپاتادین
  • بیلاستین

داروهای کورتیکواستروئید

 این داروها نیز اغلب برای درمان موارد شدیدتر کهیر استفاده می‌شوند. قرص‌های خوراکی کورتیکواستروئید می‌تواند به کاهش تورم، خارش و قرمزی پوست کمک کند.

آدرنالین/اپی پن

در مواردی که کهیر شدید است و با آنافیلاکسی (یک واکنش آلرژیک تهدیدکننده حیات) همراه است، ممکن است به تزریق اضطراری آدرنالین نیاز شود. افرادی که مستعد ابتلا به آنافیلاکسی هستند باید در تمام اوقات یک اپی پن (دستگاهی که می‌تواند در شرایط اضطراری برای تزریق آدرنالین مورداستفاده قرار گیرد) با خود همراه داشته باشند.




0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *