بیماری گال: علائم و درمان

بیماری گال یا جرب (Scabies Disease) یک بیماری پوستی مسری همراه با خارش شدید است، که این خارش، جوش های ریز قرمزرنگی را در پوست ایجاد می کند. این بیماری از هجوم یک انگل به نام انگل گال به بدن ایجاد می شود.انگل مولد بیماری گال، بعد از ورود به بدن فرد، در پوست زندگی می کند و زیر پوست برای خود سوراخ ها و کانال های زیرزمینی را ایجاد می کند.این انگل، حشره بسیار کوچکی ست که   Sarcoptes scabiei  نام دارد. انگل گال بسیار کوچک، کرم رنگ و دارای چهار جفت پا است. گال ماده از گال نر بزرگ تر است. گال ماده پس از نفوذ کردن به لایه های پایین تر پوست و ایجاد کانال، تخم می گذارد .این کرم در طول زندگی خود حدود 40 تا 50 تخم می گذارد .تخم ها بعد از 3 تا 4 روز لارو شده و بعد طی 10 تا 15 روز گال بالغ را ایجاد می کنند. از بین این 40 تا 50 تخم، کمتر از 10 تخم به گال بالغ تبدیل خواهند شد.بیشتر علایم بیماری گال به دلیل پاسخ ایمنی بدن ما به این کرم، بزاق کرم، تخم و مدفوع کرم گال است. متوسط تعداد انگل گال در یک فرد مبتلا به این بیماری 12 تا است. در حالی که در مناطق محروم کودکان مبتلا بالغ بر صد کرم دارند. خارش شدید و بی امان یک علامت غالب ازبیماری پوستی گال است. عامل گال می تواند در همه سنین با همه نوع درآمد و سطح اجتماعی تاثیر بگذارد. حتی افرادی که خود را بسیار تمیز نگه می دارند ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. آلودگی گال بسیار معمول و در سراسر جهان رخ می دهد. برآورد شده است که در سراسر جهان، در حدود 300 میلیون مورد وجود داشته باشد.

علت‌ها و دلایل بروز بیماری گال


حشرات مایت می‌توانند در همه قسمت‌های بدن وارد شوند اما بهترین محل برای آن‌ها قسمت‌های گرم بدن مانند بین انگشتان، اطراف سینه و باسن،زیر ناخن، دور ناف، خط کمربند و چین‌های پوستی است. همچنین ممکن است که حشره مایت در زیر دستبند، انگشتر و بند ساعت پنهان شود. معمولاً در بدن بیشتر افراد مبتلا بین 115-10 حشره وجود دارد. اما بااین‌وجود با ایجاد خراش در وی پوست و با استفاده از میکروسکوپ می‌توان حشرات گال را و تخم‌های آن‌ها را شناسایی کرد.

علائم گال


پس از تماس اولیه با گال، معمولاً بیش از ۶ هفته باید سپری شود تا علائم بروز یابند. این علائم معمولاً در افرادی که پیش از این نیز به گال مبتلا بوده‌اند، سریعتر آشکار می‌شود.حساسیت پوستی و خارش شدیدی که شب هنگام تشدید می‌شود از علائم بارز گال محسوب می‌شود. خارش مداوم ناحیه عفونی باعث ایجاد زخمی می‌شود که آن زخم نیز به نوبه خود عفونت می‌کند. در چنین شرایطی باید درمان دیگری با آنتی بیوتیک برای رفع عفونت پوست انجام شود.در نوزادان و خردسالان معمولاً عفونت در ناحیه‌های زیر بروز می‌یابد:

  • سر
  • صورت
  • گردن
  • دست
  • کف پا

اما در کودکان بزرگتر و بزرگسالان حساسیت پوستی بیشتر در محل‌های زیر بروز می‌یابد:

  • مچ دست
  • آرنج
  • زیربغل
  • نوک پستان
  • آلت تناسلی مردانه
  • کمر
  • باسن
  • بین انگشتان

این حساسیت پوستی با تاول‌های بسیار ریز یا برآمدگی‌های جوش مانندی همراه است. مسیر نفوذ حشره‌ها به زیر پوست نیز قابل مشاهده است و به صورت خط‌هایی با رنگ متفاوت با پوست یا برآمدگی بسیار ریز نمود می‌یابد.برخی از بیماران مبتلا به گال دچار گونه شدیدتر و مسری‌تری از گال به نام گال نروژی یا کبره بسته نیز می‌شوند. پوست بیماران مبتلا به گال نروژی رویه ضخیمی می‌بیند که حاوی هزاران تخم و حشره بسیار ریز است.گال نروژی همواره با خارش همراه نیست و گاهی به بروز علائم دیگری مانند رویه‌های خشکیده گسترده‌ی پوستی ضخیم و خاکستری رنگ منجر می‌شود که به راحتی با کوچکترین تماسی کنده می‌شوند.گال نروژی معمولاً در افرادی با سیستم ایمنی ضعیف‌تر بروز می‌یابد. بنابراین بیماران مبتلا به HIV یا ایدز، بیمارانی که استروئید یا داروهای خاص درمان روماتیسم مصرف می‌کنند یا بیمارانی که شیمی درمانی انجام می‌دهند بیشتر در معرض ابتلا به این نوع گال هستند. حشره‌های بسیار ریز گال سیستم ایمنی ضعیف را آسانتر شکست می‌دهند، سریعتر و با نرخ سریعتری تکثیر می‌شوند. روش سرایت گال نروژی مشابه با گال معمولی است.

 چگونه بیماری پوستی گال گسترش می یابد؟


تماس جنسی رایج ترین شکل انتقال بیماری گال در میان جوانانی که از نظر جنسی فعال هستند می باشد گسترش گال از طریق تماس نزدیک با فردی که گال دارد و همچنین می تواند توسط حوله مشترک و سایر وسایل شخصی پخش شود. عامل گال اغلب می تواند روی چند عضو خانواده در یک زمان تاثیر گذارد، و حتی می توانید آن را به شخص دیگر منتقل کنید قبل از اینکه شما علائمی داشته باشید.مکان هایی که انگل گال بیشتر وارد می شود در فضاهای بین انگشتان دست، مچ دست، آرنج، زیر بغل، خط کمربند، پا، کیسه بیضه ها ( در مردان ) و سینه ( زنان ) می باشد. در سالمندان، گال بیشتر در پشت رخ می دهد در نوزادان و کودکان کوچک، دانه ها معمولا در کف دستها و پاها قرار دارد.

چگونه گال تشخیص داده می شود؟


پزشک بر اساس نشانه های شما ( به ویژه اگر در تماس نزدیک با افراد مبتلا به گال بوده اید ) مشکوک به گال می شود. گاهی اوقات پزشک به دنبال نشانه های انگل در نمونه ای از پوست، تشخیص را تایید می کند. دکتر به آرامی خراشی بر روی پوست های خشک در منطقه آسیب دیده می دهد و سپس آن را زیر میکروسکوپ بررسی می کند. و بیماری گال را تشخیص می دهد. کنه ها انگل کوچک و هشت پا و فقط 1/3 میلی متر طول دارند و در پوست نقب زنده و سبب خارش شدید می شوند که این خارش در شب بدتر می شود کنه گال با یک ذره بین یا میکروسکوپ دیده می شود. کنه گال، دست و پا دارد اما قادر به پرواز و یا پرش نمی باشد آنها در دمای زیر 20 درجه سانتیگراد بی حرکت می باشد اگر چه آنها ممکن است برای مدت های طولانی در این دما زنده بمانند.

 درمان


هر شخصی که بیماری گال برای او تشخیص داده شده باشد، هر شخصی که در تماس نزدیک و مداوم با بیمار مبتلا باشد و حتی هر شخصی که علامتی از بیماری گال را نشان دهد، نیازمند درمان است.در بیشتر موارد فرد با درمان های پوستی، درمان خواهد شد. لازم است اقدامات درمانی، تمام پوست بدن از گردن به پایین را در بر بگیرد. البته در مبتلایان کودک و نوجوان درمان باید برای پوست صورت نیز در نظر گرفته شود.درمان های توصیه شده توسط پزشک معمولا شامل موارد زیر هستند:

  • کرم پرمترین 5 درصد: این کرم رایج ترین درمان گال است. این درمان برای کودکان کمتر از یک سال و خانم های باردار نیز روشی سالم خواهد بود.
  • لوسیون بنزیل بنزوآت 25 درصد
  • پماد سولفور 10 درصد
  • لوسیون لیدین یک درصد

این درمان ها که معمولا استفاده از محلول ها، کرم ها و لوسیون های ضدعفونی کننده و کشنده انگل ها است، معمولا در زمان قبل از خواب توصیه می شود. به گونه ای که لازم است فرد هنگام بیدار شدن از خواب محلول یا لوسیون را از پوست خود بشوید.




0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *