داروی فیناستراید برای ریزش مو،عوارض؛مزایا،میزان تأثیر و نحوه مصرف

f

داروهای زیادی برای درمان ریزش مو وجود دارند. یکی از معروف‌ترین آن‌ها داروی فیناستراید است. فیناستراید دارویی است که متعلق به گروه مهارکننده‌های آندروژن می‌باشد. بدین معنا که مانع از تولید هورمون‌های مردانه می‌شود.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

متخصصین ما با تجربه‌ی بسیار بالایی در شناسایی انواع الگوهای ریزش و دقیق‌ترین تشخیص علت ریزش مو، برای هر شخص مراقبت‌ها و روش‌های درمانی مخصوصی اتخاذ می‌کنند تا فرد را در سریع‌ترین زمان برای رسیدن به ظاهر دلخواهشان کمک نمایند. در کلینیک تخصصی موي فرهمند، متخصصین ما علاوه بر درمان‌هایی چون کاشت، پی‌آرپی و مزوتراپی، در مواردی که تشخیص درمان ریزش مو با دارو داده شود، برای جلوگیری از ریزش موی بیشتر و همچنین رویش مجدد موها، داروهای مناسب تجویز خواهند کردجهت دریافت مشاوره و رزرو نوبت می‌توانید با ما تماس حاصل نمایید.[/alert]

توصيف


فیناستراید برای درمان مردان مبتلابه هایپرپلازی (بزرگ‌شدگي) خوش‌خیم پروستات و ریزش موی مردانه، که آلوپسي آندروژنتیک (طاسي به علت افزايش هورمون‌های مردانه)‌ نيز نامیده می‌شود، به كار می‌رود. هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات ناشي از بزرگ شدن پروستات است. مردان مبتلابه اين عارضه معمولاً از اختلالات ادراری چون کاهش جریان دفع ادرار، تأخیر در ادرار و نياز به بيدار شدن در طول شب براي دفع ادرار، رنج می‌برند.

 فيناسترايد عملكرد آنزیمی به نام 5-آلفا-ردوكتازرا متوقف می‌کند. این آنزیم با تبديل تستوسترون به هورموني دیگر موجب رشد پروستات یا ریزش مو در مردان می‌گردد. فیناستراید سطوح هورمون تستوسترون در بدن را افزایش می‌دهد و موجب كوچك شدن پروستات و افزایش رشد مو بر روی پوست سر می‌شود. تأثیر فیناستراید بر پروستات و پوست سر تنها تا زمان مصرف دارو تداوم دارد. با قطع مصرف دارو، پروستات مجدداً شروع به رشد کرده و ریزش مو آغاز می‌گردد.

قبل از مصرف فیناستراید


برخی از عارضه‌های پزشكي ممکن است با مصرف فیناستراید تداخل داشته باشند. در صورت ابتلا به هرگونه بيماري پزشک را مطلع کنید، به ‌ویژه اگر دریکی از شرايط زير قرار داريد:‌

  • بارداري، آمادگي براي بارداري و یا شیردهی
    • مصرف هر گونه داروی با نسخه و یا بدون نسخه، داروی گیاهی، و یا مکمل غذایی
    •  آلرژی به داروها، غذاها، یا مواد دیگر
    •  تنگی یا انسداد در مجراي ادراری، سرطان پروستات، مشکلات عصبی یا عضلانی مثانه، عفونت مثانه، اختلالات شدید ادراري، و یا عدم توانایی در دفع ادرار
    • سابقه سطوح بالاي سرم آنتی‌ژن اختصاصي پروستات، غیرطبیعی بودن آزمايشات عملکرد کبد، يا مشکلات کبدی

چگونگی مصرف  فیناستراید


  • فیناستراید را طبق دستور پزشک مصرف کنید. برای آگاهي از دستورالعمل‌های دوز دقيق مصرفي برچسب روی دارو را مطالعه نماييد.
    فیناستراید داراي بروشور نحوه مصرف است. در صورت داشتن هر گونه سؤال در مورد اطلاعات موجود در بروشور با پزشک داروخانه مشورت نماييد.
  • فیناستراید را به‌ صورت خوراکی همراه با غذا یا به‌تنهایی مصرف کنید.
  • در صورت مشاهده بهبودي، مصرف فیناستراید را ادامه دهید. هیچ دوزي را فراموش نكنيد.
  •  مصرف  فیناستراید در ساعت مشخصی از روز در يادآوري بهتر مصرف دارو به شما كمك می‌کند.
  • چنانچه مصرف یک دوز از فیناستراید را فراموش کردید، آن را ناديده گرفته و برنامه مصرف منظم خود را ادامه دهید. از مصرف هم‌زمان 2 دوز با يكديگر اجتناب كنيد.

دوز توصیه‌شده


  • پروسکار: فیناستراید برای درمان بزرگی پروستات یک‌بار در روز هر بار به‌صورت یک قرص 5 گرمی مصرف می‌شود. چنانچه فرودادن قرص براي بیمار مشکل باشد، می‌تواند آن را خردکرده و مصرف نمايد.
  • پروپسیا: فیناستراید برای رشد مجدد مو یک‌بار در روز و هر بار به‌صورت قرص 1 میلی‌گرمی مصرف می‌شود. اين دارو را می‌توان مطابق با ميل بيمار، همراه با غذا یا به‌تنهایی مصرف نمود.

اطلاعات ایمنی مهم


  •  فیناستراید ممکن است موجب سرگیجه شود. مصرف دارو همراه با الکل یا داروهای خاص می‌تواند موجب تشديد این عارضه شود. در مصرف فیناستراید احتياط كنيد. در صورت آگاهی از واکنش بدن به این دارو، از رانندگی و دیگر فعالیت‌های خطرناك خودداری کنید.
  • فیناستراید ممکن است سرگیجه، یا غش شود؛ الکل، آب‌وهوای گرم، ورزش، و یا تب ممکن است این عوارض را افزایش دهد. به ‌منظور پيشگيري از بروز عوارض، به‌وي‍ژه در صبح هنگام به ‌آرامی از جاي خود بلند شويد. به ‌محض بروز هر يك از اين عوارض، بنشینید یا دراز بکشید.
  • فیناستراید ممکن است موجب کاهش میل یا توانایی جنسي شود (به ‌عنوان‌ مثال، کاهش میل جنسی، انزال زودرس، اختلال در نعوظ). احتمال پايداري اين عوارض پس از قطع مصرف دارو نیز وجود دارد. در صورت کاهش میل یا توانایی جنسی مستمر یا آزاردهنده با پزشک مشورت کنید. در صورت پايداري اين عوارض پس از قطع مصرف فیناستراید، با پزشک خود تماس بگیرید.
  • مصرف فيناسترايد در برخي از مردان به كاهش باروري نيز منجر شده است. در صورت داشتن هر گونه سؤال يا نگراني در اين مورد با پزشك مشورت نماييد.
  • فیناستراید ممکن است خطر عيوب مادرزادی خاص، ازجمله تشکیل غیرطبیعی دستگاه تناسلی در جنین مذکر را افزایش دهد. به‌ منظور پيشگيري از تماس دارو با دست، از پوششي محافظ بر روي قرص استفاده ‌شده است. در صورت شكستن يا خرد شدن قرص، پوشش تأثیر خود را از دست می‌دهد. زنان باردار يا مشكوك به بارداري باید از تماس با قرص شکسته يا خردشده اجتناب كنند. در صورت تماس، فوراً به پزشك اطلاع دهيد.
  • فیناستراید ممکن است خطر بروز نوع خاصي از سرطان پروستات را افزایش دهد. در صورت داشتن هر گونه سؤال يا نگراني در اين مورد با پزشك مشورت نماييد.
  • موارد نادري از سرطان سينه در بيماراني كه فيناسترايد مصرف می‌کنند، گزارش‌ شده است. در صورت داشتن هر گونه سؤال يا نگراني در اين مورد با پزشك مشورت نماييد. در صورت مشاهده تغییراتي در سينه،‌ مانند توده، درد یا ترشح از نوک سينه، فوراً پزشك را مطلع نماييد.
  •  در صورت داشتن رابطه جنسي با يك زن حامله در دوره مصرف فيناسترايد، با پزشك خود در مورد نیاز به استفاده از يك روش ضدبارداري (به‌ عنوان‌ مثال، کاندوم) مشورت نماييد.
  • به ‌منظور ممانعت از قرار دادن زن باردار در معرض عوارض دارو از طريق انتقال خون، در دوره مصرف فيناسترايد و حداقل يك ماه پس از مصرف آخرين دوز فيناسترايد، از اهداي خون اجتناب كنيد.
  •  فيناسترايد ممکن است با تست‌هاي آزمایشگاهی، از جمله آزمایش‌های PSA مداخله داشته باشد. در صورت استفاده از فيناسترايد، پزشك و پرسنل آزمايشگاه را مطلع سازيد.
  • فیناستراید نبايد براي کودکان استفاده شود. ايمني و اثربخشی اين دارو در کودکان به تأیید نرسيده است.
  • بارداری و شیردهی: فیناستراید ممکن است موجب آسیب به جنین شود. احتمال وجود اين دارو در شير مادر مشخص نيست. مصرف فيناسترايد در زنان مورد تأیید نمي‌باشد.



محلول و داروی ماینوکسیدیل،عوارض؛مزایا،هزینه،میزان تاثیر و نحوه مصرف از برای موی سر،ریش،سبیل و …

در ریزش موی ارثی به علت تغییر در هورمون‌ها، فولیکول مو منقبض شده و چرخه‌ی رشد کوتاه می‌شود. ماینوکسیدیل که از اجزای تشکیل دهنده‌ی محصولات REGAINE است، موجب تقویت فولیکول‌های کوچک شده‌ی مو می‌گردد.اندازه‌ی آنها افزایش پیدا کرده و با گذشت زمان بصورت ضخیم‌تر رشد می‌کنند.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

داروی ماینوکسیدیل موضعی در درمان ریزش موی با الگوی مردانه و زنانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این محصول گاهی اوقات برای انواع دیگر ریزش مو از جمله طاسی سکه‌ای و پس از جراحی کاشت مو یا شیمی‌درمانی نیز مفید است. ماینوکسیدیل به کنترل ریزش مو کمک می‌کند اما درمان قطعی نمی‌باشد. با قطع مصرف ماینوکسیدیل توسط بیمار، وی با احتمال زیاد تمام موهایی که در این مدت رشد کرده‌اند را طی 90 روز بعد از توقف مصرف دارو از دست می‌دهد و دیگر رویش مو اتفاق نخواهد افتاد.[/alert]

تعریف


ماینوکسیدیل استفاده شده بر روی پوست سر برای تحریک رشد مو در مردان و زنان بالغ با نوع خاصی از طاسی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این محصول به اشکال زیر در دسترس است:

  • محلول
  • کف

هدف


ماینوکسیدیل با کمک به جریان خون به فولیکول‌های مو و افزایش اندازه‌ی فولیکول و قطر ساقه‌ی مو عمل کرده و موجب تحریک و طولانی‌تر شدن رشد مو می‌شود.

ماینوکسیدیل جریان خون را افزایش می‌دهد که موجب تحریک فولیکول‌های مو شده و رویش مجدد مو را به چهار طریق بهبود می‌بخشد:

  • وارونه کردن فرایند کوچک شدن فولیکول‌ها
  • افزایش جریان خون اطراف فولیکول‌ها
  • تحریک حرکت فولیکولی از حالت راکد به مرحله‌ی رشد مو
  • طولانی کردن مرحله‌ی رشد هر فولیکول

پیش از استفاده


برای این دارو موارد زیر را باید در نظر گرفت:

  • حساسیت‌ها. در صورت داشتن هر گونه واکنش آلرژیک یا غیرطبیعی به این دارو یا هر داروی دیگر پزشک خود را در میان بگذارید.
  • کودکان. مطالعات مناسبی درباره‌ی ارتباط سن و اثرات ماینوکسیدیل موضعی در کودکان انجام نشده است. بی‌خطر بودن و اثربخشی آنها تایید نشده است.
  • سالمندان. مطالعاتی که تاکنون انجام گرفته است مشکلات خاص مربوط به سالمندان را نشان نداده‌اند و در نتیجه سودمندی ماینوکسیدیل موضعی را برای افراد مسن کم می‌کند.
  • اثرات متقابل. برخی داروهای خاص از جمله آمی‌فامپریدین را نباید در زمان غذا خوردن یا هنگام مصرف برخی غذاها استفاده کرد زیرا ممکن است اثرات متقابل و فعل و انفعالاتی رخ دهد.

استفاده صحیح


این دارو معمولاً همراه با دستورالعمل‌هایی برای بیمار است. خواندن با دقت این موارد مهم می‌باشد.

بیشتر از حد نیاز از این دارو استفاده نکنید و تعداد دفعات استفاده‌ی آن نیز نباید بیشتر از آنچه که پزشک توصیه کرده است باشد. در این صورت ممکن است احتمال جذب شدن آن توسط پوست افزایش یابد. به همین دلیل، ماینوکسیدیل را برای دیگر نواحی بدن مورد استفاده قرار ندهید. جذب آن توسط بدن ممکن است بر روی قلب و عورق خونی اثر بگذارد و موجب عوارض جانبی ناخواسته شود.

بر روی ناحیه‌ای از پوست که ماینوکسیدیل استفاده می‌شود نباید از محصولات دیگر استفاده کرد. از رنگ مو، فر کننده‌های مو و صاف‌کننده‌های مو می‌توان در حین استفاده از ماینوکسیدیل استفاده کرد به شرطی که پوست سر پیش از استعمال آنها کاملاً شسته شود. ماینوکسیدیل را نباید 24 ساعت قبل و بعد از روش‌های کاشت مو استفاده کرد. در صورت عدم استفاده از این دارو در یک نوبت، به هیچ عنوان برای جبران آن در نوبت بعد دوز آن را دو برابر نکنید.

برای استفاده از محلول ماینوکسیدیل موضعی:

  • پیش از استفاده از آن مو و پوست سر خود را کاملاً خشک کنید.
  • مقدار تجویز شده را بر روی ناحیه‌ی مورد نظر پوست سر بچکانید و ابتدا از مرکز این ناحیه شروع کنید. دستورات پزشک درباره‌ی چگونگی مصرف محلول را دنبال کنید و از قطره‌چکان همراه با آن استفاده نمایید.
  • به مدت 4 ساعت بعد از مصرف ماینوکسیدیل موهای خود را با شامپو نشویید.
  • بلافاصله بعد از استفاده از دارو، دستان خود را بشویید تا در صورت باقی ماندن دارو بر روی آنها پاک شود.
  • از سشوار برای خشک کردن پوست سر بعد از مصرف محلول مایوکسیدیل استفاده نکنید. استفاده از سشوار ممکن است موجب کم‌اثر شدن درمان شود.
  • اجازه دهید تا ماینوکسیدیل به مدت 2 تا 4 ساعت بعد از مصرف آن کاملاً خشک شود، حتی پیش از خوابیدن. اگر بعد از مصرف ماینوکسیدیل، مو یا پوست سر کاملاً خشک نشود، می‌تواند موجب لک شدن لباس، کلاه یا ملحفه شود.
  • از انتقال دارو به دیگر قسمت‌های بدن در هنگامی که هنوز خیس است جلوگیری کنید. این حالت می‌تواند در صورتی اتفاق بیفتد که دارو بر روی روبالشی یا ملحفه ریخته شود یا دستان خود را بعد از استفاده از ماینوکسیدیل نشسته باشید.

استفاده از کف موضعی ماینوکسیدیل

  • ظرف را با توجه به علامت فلش روی آن باز کنید.
  • موهای خود را به یک یا چند ردیف تقسیم کنید تا ناحیه‌ی دچار نازک‌شدگی مو مشخص شود.
  • ظرف را واروونه نگه دارید و اسپری آن را فشار دهید تا کف بروی انگشتانتان قرار بگیرد.
  • از انگشتان خود برای پخش کردن کف بر روی ناحیه‌ی دارای ریزش مو استفاده کنید و پوست سر خود را با ملایمت ماساژ دهید.
  • بلافاصله بعد از استفاده از دارو دستان خود را بشویید تا داروی باقیمانده‌ی بر روی آنها پاک شود.

در صورت که پوست سر شما دچار خراشیدگی، آسیب یا آفتاب‌سوختگی شده باشد پیش از استفاده از ماینوکسیدیل با پزشک مشورت کنید.

کف یا محلول موضعی ماینوکسیدیل تنها برای استفاده بر روی پوست سر می‌باشد. از تماس این دارو با چشم‌ها، بینی و دهان خود جلوگیری کنید. در صورتی که بطور اتفاقی مقداری از آن با چشم‌ها، بینی یا دهان تماس پیدا کرد، آن ناحیه را کاملاً با آب سرد بشویید. در صورت استفاده از اسپری مراقب باشید که از محل اسپری نفس نکشید.

از نوع کف این دارو در نزدیکی آتش یا شعله‌ی باز یا در هنگام سیگار کشیدن استفاده نکنید. از سوراخ کردن، شکستن یا سوزاندن ظرف خالی پرهیز کنید.

دوز مصرفی


دوز این دارو برای هر بیمار متفاوت می‌باشد. دستورات دکتر و راهنمایی‌های موجود بر روی برچسب دارو را دنبال کنید. اطلاعات زیر تنها دوز متوسط این دارو را ارائه کرده است. در صورتی که دوز مصرفی شما متفاوت است فقط در صورت موافقت پزشک آن را تغییر دهید.

میزان دارویی که شما مصرف می‌کنید بستگی به قدرت دارو دارد. همچنین تعداد دوزی که هر روز استفاده می‌کنید، زمان مورد نیاز بین دوزها و مدت زمانی که دارو را مصرف می‌نمایید بستگی به مشکل پزشکی دارد که جهت آن دارو را مصرف می‌کنید.

  • برای رشد مو
  • برای دوز نوع محلول موضعی
  • بزرگسالان- یک میلی‌لیتر بر روی پوست سر، دو بار در روز
  • کودکان- بر اساس دستور پزشک
  • برای دوز نوع کف موضعی
  • بزرگسالان- به اندازه‌ی نصف درب ظرف، دو بار در روز
  • کودکان- بر اساس دستور پزشک

نتایج طبیعی


عوارض جانبی


سوزش یا قرمزی در محل استفاده‌ی دارو ممکن است رخ دهد. در موارد نادر، ممکن است دارو توسط پوست جذب شود و عوارض جانبی به همراه داشته باشد. در صورت بروز عوارض جانبی جدی از جمله رشد موی ناخواسته بر روی صورت یا بدن، سرگیجه، تپش قلب سریع یا نامنظم، غش کردن، درد قفسه سینه، تورم در دستان و پاها، افزایش غیرطبیعی وزن ، خستگی و مشکل در تنفس بویژه هنگام دراز کشیدن مصرف دارو را متوقف کنید و با پزشک مشورت کنید.




انواع داروها برای درمان ریزش و تقویت مو

1

ریزش مو می‌تواند تاثیرات احساسی بر وضعیت فرد داشته باشد. به همین خاطر افراد دچار این مشکل احتمالاً به دنبال روش‌های مناسب برای درمان یا کاهش علائم در شرایطی خواهند بود که در ارتباط با ظاهر خود احساس ناراحتی داشته باشند. امروزه از داروهای مختلف برای رفع مشکل ریزش مو می‌توان استفاده کرد. به همین خاطر برای اطلاع از داروی مناسب برای درمان ریزش مو و کاهش علائم مربوط به آن لازم است با پزشک متخصص در این رابطه ملاقات و صحبت شود.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

 متخصصین ما دارای تجربه خاص در حوزه درمان مشکلات ریزش مو بوده و تاکنون هزاران بیمار دچار انواع مختلف مشکلات ریزش مو را با استفاده از روش‌های لیزر درمانی، مزوتراپی، تزریق پلاسمای غنی شده با پلاکت (PRP)، و کاشت مو درمان کرده‌اند. به این ترتیب متخصصان ما می‌توانند بهترین روش‌های درمان از طریق دارو را برای پیشگیری از مشکلات بعدی ریزش مو به شما ارائه کرده و تا حد امکان فرآیند رشد مجدد موی شما را بازیابی نمایند.

به منظور کسب اطلاعات بیشتر در زمینه کاشت مو و سایر روش‌های درمان مورد استفاده در این کلینیک می‌توانید با همکاران ما تماس حاصل فرمایید.[/alert]

درمان ریزش مو


2

بر اساس اینکه نوع ریزش موی شما چه باشد داروهای مختلفی می‌تواند استفاده کنید که در ادامه به آن‌ها اشاره شده است:

الگوی ریزش موی مردانه

دو دارو برای درمان الگوی ریزش موی مردانه استفاده می‌شود که عبارت از فیناستراید (finasteride) و ماینوکسیدیل (minoxidil) است. علاوه بر این ممکن است افراد برای رفع این مشکل ترجیح دهند از کلاه‌گیس یا عمل جراحی استفاده کنند.

فیناستراید

3

این دارو به صورت قرص وجود داشته و به صورت روزانه مصرف می‌شود. تاثیر این دارو از طریق جلوگیری از تبدیل هورمون تستوسترون به دهیدروتستوسترون (DHT) است. هورمون دهیدروتستوسترون باعث تحلیل رفتن پیازهای مو شده و مصرف این دارو می‌تواند با توقف تولید این هورمون بازیابی شرایط عادی رشد مو را برای فرد به همراه داشته باشد. مطالعات انجام شده در این حوزه نشان می‌دهند مصرف این دارو می‌تواند تعداد موهای فرد را افزایش داده و به این ترتیب بر ظاهر فرد تاثیر مناسب داشته باشد.

برای مشاهده تاثیرات ناشی از مصرف این دارو معمولاً لازم است سه تا شش ماه از این دارو به صورت مستمر استفاده شود. به هر حال فرآیند ریزش مو با گذشت شش تا 12 ماه از توقف استفاده دارو مجدداً شروع خواهد شد. عوارض جانبی مصرف این دارو در موارد نادر مشاهده می‌شود. نتایج بررسی‌های انجام شده در این حوزه نشان می‌دهد در کمتر از یک نفر از هر 100 مورد مصرف این دارو کاهش میل جنسی یا نارسایی جنسی مشاهده شده است.

ماینوکسیدیل

4

این دارو به صورت لوسیون موجود بوده و بیمار می‌تواند از آن به صورت روزانه بر روی ناحیه سر استفاده کند. تاکنون نحوه تاثیرگذاری این دارو به‌طور دقیق مشخص نشده است، اما شواهد موجود نشان می‌دهد مصرف این دارو می‌تواند باعث رشد مجدد مو در برخی مردان شود.

این دارو حاوی 5 یا 2 درصد ماینوکسیدیل است. شواهد موجود در این رابطه نشان می‌دهد موارد قوی‌تر این دارو (5%) اثربخشی بیشتری در درمان ریزش مو دارند. این شرایط در حالی است که یافته‌های مطالعات دیگر، اثربخشی بیشتری را برای مقادیر 5% این دارو در مقایسه با نوع 2% آن ارائه نکرده‌اند. به هر حال، همواره می‌توان انتظار داشت انواع قوی‌تر این دارو عوارض جانبی بیشتر همچون خشکی پوست یا احساس خارش را در نواحی تحت درمان برای بیمار به همراه داشته باشند.

مشابه داروی فیناستراید، داروی ماینوکسیدیل معمولاً می‌بایست برای چند ماه قبل از مشاهده نتایج ناشی از آن به صورت مداوم مصرف شود. به هر حال فرآیند ریزش مو معمولاً با توقف درمان مجدداً شروع خواهد شد. به این ترتیب هرگونه موی جدید رشد کرده بر روی سر پس از توقف درمان با گذشت 2 ماه دچار ریزش خواهد شد. عوارض جانبی این دارو نادر و محدود است.

هورمون درمانی

از این روش معمولاً برای درمان موارد ریزش موی آندروژنتیک ایجاد شده در خانم‌های یائسه که دارای فقر هورمون استروژن و/ یا پروژسترون هستند، استفاده می‌شود.

الگوی ریزش موی زنانه

ماینوکسیدیل

ماینوکسیدیل هم‌اکنون تنها داروی مورد استفاده برای درمان الگوی ریزش موی زنانه است. لوسیون این دارو می‌تواند به رشد مو در هر یک زن از چهار زن کمک کند و تاثیر خاص در کاهش یا توقف ریزش مو در سایر زنان دارد. معمولاً، خانم‌ها واکنش بهتری نسبت به داروی ماینوکسیدیل در مقایسه با مردان نشان می‌دهند. به این ترتیب مشابه مردان، برای تاثیرگذاری این دارو لازم است خانم‌ها از آن برای چند ماه استفاده کنند.

داروهای خوراکی ضدبارداری

مصرف این داروها می‌تواند تولید هورمون‌های جنسی را کاهش داده و به این ترتیب برای درمان الگوی ریزش موی زنانه (ریزش موی آندروژنتیک) مناسب باشد. به هر حال، لازم است پزشک ریسک استفاده از این داروها را با در نظر گرفتن شرایط بیمار و سابقه درمانی وی بررسی کرده و به این ترتیب درباره مناسب بودن آن‌ها برای درمان مشکل بیمار اظهارنظر کند. به این منظور لازم است فرد فقط از داروهای دارای سطح آندروژن پایین برای درمان مشکل ریزش موی خود استفاده کند. در حقیقت استفاده از قرص‌های دارای سطح بالای آندروژن می‌تواند باعث تشدید مشکل ریزش موی فرد شود.

اسپیرونولاکتون

5

این دارو یک آنتاگونيست آلدوسترون (aldosterone antagonist) و یک دیورتیک نگهدارنده پتاسیم است که برای درمان فشار خون بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد. به هر حال این دارو دارای تاثیر خاص در درمان ریزش مو و به‌طور خاص الگوی ریزش موی زنانه است. در حقیقت مصرف این دارو باعث می‌شود تولید هورمون آندروژن کاهش یافته و تاثیر این هورمون بر روی ناحیه دریافت کننده دارو کاهش یابد.

عوارض جانبی مصرف این دارو با حساس شدن سینه‌ها، قاعدگی نامنظم، و تغییر خلق‌وخو همراه است. خانم‌هایی که در سنین بارداری قرار دارند لازم است از مقدار موثر این داروها استفاده کنند، زیرا مصرف مقدار نامناسب دارو می‌تواند خطر احتمالی مونث شدن جنین‌های مذکر را به همراه داشته باشد. به همین خاطر لازم است در طول مصرف این دارو درباره امکان باردار شدن با پزشک ملاقات و مشورت شود.

ریزش موی سکه‌ای

تاکنون هیچ درمان موثری برای مشکل ریزش موی سکه‌ای معرفی نشده است. به هر حال، در اکثر موارد شرایط رشد مو با گذشت یک سال بدون استفاده از روش درمان خاص به حالت عادی باز خواهد گشت. بنابراین بهترین راهکار در هنگام برخورد با این مشکل به خصوص در مواردی که فقط چند ناحیه محدود بر روی سر دچار ریزش مو شده باشد، منتظر ماندن است.

تزریق کورتیکو استروئید

6

کورتیکو استروئیدها یک نوع داروی هورمونی هستند. این دارو می‌تواند عملکرد سیستم ایمنی بدن را در ناحیه تحت درمان متوقف کند. به همین خاطر معمولاً از این دارو برای درمان ریزش موی سکه‌ای استفاده می‌شود، زیرا این اعتقاد وجود دارد که این مشکل در نتیجه آسیب وارد شده به خاطر فعالیت سیستم ایمنی به پیازهای مو ایجاد می‌شود. تزریق کورتیکو استروئید یکی از موثرترین روش‌های درمان برای نواحی ریزش موی محدود بر روی سر می‌باشد. علاوه بر این امکان استفاده از این دارو در سایر نقاط بدن همچون ابروها نیز وجود دارد.

به منظور درمان با کورتیکو استروئید، لازم است دارو چندین بار در پوست نواحی دچار ریزش مو تزریق شود. به این ترتیب فرآیند حمله کردن سیستم ایمنی به پیازهای مو متوقف شده و شرایط مشکل بهبود پیدا می‌کند. انجام این کار همچنین می‌تواند باعث تحریک رشد مجدد مو در این نواحی با گذشت چهار هفته از شروع درمان شود. این تزریق‌ها هر چند هفته یک بار بر روی بیمار تکرار می‌شوند. به هر حال با توقف فرآیند درمان، احتمالاً شرایط ریزش مو به تدریج دوباره به شرایط قبل باز خواهد گشت. عوارض جانبی تزریق کورتیکو استروئید شامل درد در ناحیه تزریق و نازک شدن پوست (آتروفی) است.

داروهای کورتیکو استروئید موضعی

این داروها (به صورت کرم و پماد) به‌طور گسترده برای درمان ریزش موی سکه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما نتایج بلندمدت ناشی از استفاده آن‌ها هنوز به‌طور دقیق شناخته شده نیست. از این داروها معمولاً برای یک دوره سه ماهه استفاده می‌شود. داروهای کورتیکو استروئید موضعی قابل استفاده به این منظور به شرح زیر هستند:

  • بتامتازون
  • هیدروکورتیزون
  • مومتازون

این داروها به صورت لوسیون، ژل یا فوم موجود بوده و بیمار می‌تواند بسته انتخاب و راحتی خود، هر یک از آن‌ها را مورد استفاده قرار دهد. به هر حال، امکان استفاده از این داروها بر روی پوست ناحیه صورت برای درمان ریزش مو در ناحیه ریش و سبیل یا ابروها وجود ندارد.

عوارض جانبی مصرف این داروها شامل نازک شدن پوست و جوش زدن بر روی آن است. همچنین استفاده از قرص‌های کورتیکو استروئید به دلیل عوارض جانبی شدید معمولاً توسط پزشک به افراد توصیه نمی‌شود.

لوسیون ماینوکسیدیل

لوسیون ماینوکسیدیل بر روی ناحیه سر استفاده شده و می‌تواند با گذشت 12 هفته رشد مجدد مو را برای فرد به همراه داشته باشد. به هر حال، برای مشاهده تاثیرات کامل ناشی از مصرف دارو معمولاً به یک سال زمان نیاز است.

داروی لوسیون می‌تواند برای درمان هر دوی موارد الگوی ریزش موی مردانه و زنانه مفید باشد، اما امکان استفاده از آن برای ریزش موی سکه‌ای وجود ندارد. این شرایط به معنی این است که نتایج حاصل از مصرف این دارو برای درمان ریزش موی سکه‌ای هنوز به‌طور کامل مورد بررسی و تایید قرار نگرفته است. مصرف داروی ماینوکسیدیل برای افراد زیر 18 سال توصیه نمی‌شود.

کرم دیترانول (dithranol)

7

مشابه روش‌های درمانی که عملکرد سیستم ایمنی بدن را اصلاح می‌کنند، این کرم نیز به‌طور منظم بر روی سر استفاده شده و باعث واکنش پوست به دارو و رشد مجدد مو در برخی موارد مصرف می‌شود. به هر حال، نتایج بررسی‌های انجام شده نشان دهنده عدم تاثیرگذاری استفاده این دارو در بلندمدت می‌باشد. علاوه بر این مصرف این دارو می‌تواند با احساس خارش و پوست انداختن سر برای بیمار همراه بوده و باعث لک شدن پوست و موی فرد شود. به همین خاطر، معمولاً از این دارو به‌طور گسترده برای درمان ریزش مو استفاده نمی‌شود.




راه‌های درمان ریزش موی سر در زنان و مردان داروها و سایر روش‌ها

close-up of a man checking his hair in the mirror

هر فرد مقداری از موی سر خود را از دست می‌دهد. ریزش 50 تا 100 عدد تار مو در هر روز طبیعی است. اگر شما در قسمت‌هایی از سر خود ریزش موی زیادی داشتید یا متوجه نازک شدن موهای خود شدید احتمالاً در حال از دست دادن موهای خود و طاس شدن هستید.

طاسی دلایل متعددی دارد. در زنان ممکن است ریزش مو پس از زایمان افزایش یابد. افرادی که استرس زیادی دارند دچار ریزش مو می‌شوند. همچنین برخی بیماری‌ها و اقدامات درمانی هم باعث ریزش مو می‌شوند. شایع‌ترین دلیل ریزش مو مردان و زنان یک وضعیت پزشکی است که به آن طاسی ارثی گفته می‌شود. خوشبختانه می‌توان بسیاری از دلایل ریزش مو را متوقف و یا درمان نمود. هر کس که از ریزش مو رنج می‌برد می‌تواند با متخصصین پوست و موی ما مشورت کند. پزشکان ما در درمان ریزش موی شما متخصص هستند.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

میلیون‌ها نفر دچار ریزش مو هستند. برای یافتن راه‌حل‌های درمانی، شما می‌توانید با متخصصین ما مشورت کنید. پزشکان ما در درمان بیماری‌هایی که بر پوست و مو تأثیر می‌گذارند، متخصص هستند. کلینیک کاشت موی ما  یک مرکز تخصصی برای درمان ریزش مو در ایران است. اگر روش‌های پزشکی جواب نداد ما به شما استفاده از روش‌های PRP، مزوتراپی، لیزر درمانی و آخرین تکنیک‌های درمان ریزش مو را پیشنهاد می‌دهیم. برای کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت می‌توانید با شماره های ما تماس حاصل فرمایید.

[/alert]

علل ریزش مو چیست؟


2

دلایل متعددی برای ریزش مو وجود دارد. عواملی مثل بیماری‌ها، رژیم غذایی، داروها یا زایمان می‌تواند باعث ریزش ناگهانی مو شود. اگر ریزش مو تدریجی بوده و با گذشت هر سال مشخص شود، فرد دچار طاسی ارثی شده است. برخی روش‌های مراقبت از مو نیز می‌تواند باعث ریزش موها شود. در زیر به برخی از دلایل ریزش مو اشاره شده است:

بیماری‌ها

ریزش مو می‌تواند از اولین نشانه‌های ابتلا به برخی بیماری‌ها باشد. حدود 30 بیماری مثل بیماری‌های تیروئیدی و کم خونی می‌توانند باعث ریزش مو شوند. با درمان این بیماری‌ها ریزش مو متوقف شده و روند آن معکوس می‌شود.

هورمون‌ها و استرس

زنان پس از زایمان دچار ریزش قابل توجه موی سر می‌شوند. کاهش سطح استروژن باعث این ریزش مو می‌شود که موقتی است. پس از چند ماه مشاهده خواهند کرد که موهای آنها دوباره شروع به رشد کرده است. متخصصان پوست و موی ما به شما نکاتی را ارائه خواهند کرد که باعث رشد مجد مو و پر شدن طبیعی موی سر می‌شود.

وقوع برخی رخدادهای ناگوار مثل مرگ عزیزان یا طلاق نیز می‌تواند باعث ریزش مو شود.

رژیم غذایی و سوءتغذیه

کاهش وزن

افرادی که بیش از 15 پوند (حدود 7.5 کیلوگرم) وزن کم می‌کنند غالباً دچار ریزش مو می‌شوند. این ریزش مو طبیعی است و بدون نیاز به درمان، موها دوباره رشد خواهند کرد.

ویتامین A

افزایش مقدار ویتامین A در بدن نیز می‌تواند باعث ریزش مو شود. برخی افراد مقدار زیادی ویتامین A از طریق مصرف مکمل‌ها یا مصرف برخی داروها دریافت می‌کنند. وقتی که دریافت ویتامین A متوقف شد رشد طبیعی موها آغاز می‌شود.

آهن

کمبود آهن می‌تواند باعث ریزش مو شود. سبزیجات منبع خوبی از آهن هستند، برخی از آنها عبارتند از: غلات غنی‌شده، دانه سویا، دانه کدو تنبل، لوبیا سفید، عدس و اسفناج، صدف و گوشت نیز منابع حیوانی آهن هستند.

مراقبت از مو

مدل مو و برخی از محصولات که برای موهای خود استفاده می‌کنید ممکن است باعث ریزش موی شما شوند. شستشوی مکرر و دائمی می‌تواند باعث شکسته شدن موها شود. استفاده زیاد و نادرست از رنگ مو، ژل‌ها، حالت‌دهنده‌ها و اسپری‌های مو نیز می‌توانند باعث شکنندگی و آسیب مو شوند. متخصصان مو توصیه می‌کنند که از این محصولات کمتر استفاده کنید. کاهش مصرف این محصولات باعث کاهش شکنندگی مو می‌شود.

استفاده مکرر از سشوار نیز باعث آسیب دیدن موها می‌شود. گرمای زیاد سشوار باعث می‌شود که ساقه مو آب خود را از دست داده و شکننده و مستعد آسیب دیدن شود. متخصصان پوست و مو در کلینیک کاشت موی ما به شما توصیه می‌کنند که اجازه دهید موهای شما به وسیله هوا خشک شوند و پس از خشک شدن، موهای خود را مدل دهید. آن‌ها همچنین توصیه می‌کنند که استفاده از اتوی مو (صاف کردن مو به وسیله حرارت) و دستگاه فر مو را محدود کنید.

آزمایش‌ها و تشخیص


قبل از تشخیص، پزشکان ما معاینات فیزیکی را بر روی شما انجام داده و در مورد سوابق پزشکی و سوابق فامیلی و ارثی از شما سؤالاتی می‌پرسند. همچنین ممکن است آنها انجام برخی آزمایش‌ها را نیز تجویز کنند که برخی از انها عبارتند از:

  • آزمایش خون: این آزمایشات برای مشخص کردن برخی بیماری‌ها که باعث ریزش مو می‌شوند مثل بیماری‌های تیروئید به کار برده می‌شوند.
  • تست کشش: پزشک تعدادی از تارهای موی شما را می‌کشد تا ببیند که چند تا از آن‌ها می‌ریزد. این ازمایش به او کمک می‌کند تا متوجه شود که ریزش موها در چه مرحله‌ای است
  • نمونه برداری از پوست سر: پزشک نمونه‌ای از پوست سر یا چند تار موی کنده شده از سر را برای آزمایش ریشه‌های مو برمی‌دارد. این آزمایش به او کمک می‌کند تا متوجه شود که آیا علت ریزش مو وجود عفونت است یا خیر
  • میکروسکوپ نوری: پزشک ما از ابزار مخصوصی برای بررسی ریشه و اساس مو استفاده می‌کند. با روش میکروسکوپ نوری اختلالات ساقه مو آشکار می‌شود.

درمان ریزش مو


untitled-2

روش‌های درمان ریزش موی سر در زنان و مردان مؤثری برای برخی از انواع ریزش مو وجود دارد؛ اما برخی از طاسی‌ها دائمی است. کاهش موی سر ناشی از ابتلا به برخی بیماری‌ها بدون نیاز به انجام اقدامات درمانی در عرض یک سال بهبود یافته و موها دوباره رشد می‌کنند.

راه های درمان ریزش مو عبارتند از دارو درمانی، جراحی، لیزردرمانی، پی آر پی (PRP)، مزوتراپی یا کاشت مو. ممکن است پزشکان ما برای دستیابی به نتایج مطلوب‌تر از ترکیبی از این روش‌ها استفاده کنند.

اهداف درمانی می‌تواند افزایش رشد مو، کاهش ریزش مو یا مخفی کردن محل موهای از دست رفته باشد.

دارو درمانی

اگر ریزش موی شما به دلیل وجود برخی بیماری‌های زمینه‌ای باشد، درمان این بیماری‌ها ضروری است. دارو درمانی ممکن است شامل داروهایی برای کاهش التهاب و تقویت سیستم ایمنی بدن مانند پردنیزون باشد. اگر مصرف برخی داروهای خاص باعث ریزش مو شده باشد، پزشک ممکن است از شما بخواهد تا مصرف این داروها را به مدت سه ماه قطع کنید.

داروهایی نیز برای درمان برخی الگوهای طاسی وجود دارد. دو داروی تأیید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان ریزش مو عبارتند از:

ماینوکسیدیل

ماینوکسیدیل مایع یا فومی است که بدون نیاز به نسخه پزشک می‌توان تهیه کرد و باید برای افزایش رشد مو و پیشگیری از ریزش بیشتر مو روزانه دو مرتبه روی سر خود مالید. این دارو را هم مردان و هم زنان می‌توانند استفاده کنند. با این روش درمانی موی برخی از افراد دوباره رشد می‌کند یا با نرخ کمتری می‌ریزد و یا هر دو. برای افزایش تأثیر درمانی، این دارو باید به مدت 16 هفته مورد استفاده قرار گیرد.

برخی از عوارض جانبی این دارو عبارتند از: التهاب پوست سر، رشد ناخواسته مو روی صورت یا روی دست‌ها و افزایش نرخ رشد مو (تاکی کاردی).

فیناستراید

این دارو فقط برای مردان قابل تجویز است. این دارو به شکل قرص بوده و روزانه یک عدد از آن باید مصرف شود. سرعت ریزش مو در بسیاری از مردان با مصرف فیناستراید کاهش می‌یابد و در برخی از افراد هم کم‌کم موهای جدید رشد می‌کند. شما برای حفظ نتایج باید مصرف این دارو را ادامه دهید.

برخی از عوارض جانبی نادر ین دارو عبارتند از: کاهش قوای جنسی و افزایش احتمال ابتلا به سرطان پروستات. خانم‌های باردار باید از لمس این قرص پرهیز کنند.

پی آر پی (PRP)

5

ما در کلینیک کاشت مو ، روش پی آر پی را به‌عنوان یک روش درمانی فعال برای درمان قطعی ریزش مو به کار می‌بریم. پی آر پی یک روش غیر جراحی برای بیمارانی است که برای درمان ریزش مو نیاز به تحریک رشد آن دارند.

مزوتراپی

6

در کلینیک کاشت موی ، مزوتراپی با احتمال موفقیت بالا انجام می‌شود. این درمان اگر به صورت حرفه‌ای انجام شود روشی تقریباً بدون درد، مطمئن و بی‌خطر برای درمان ریزش مو است. برای انجام این روش درمانی نیازی به پوشش یا بی‌حسی موضعی وجود ندارد. بلافاصله پس از انجام عمل شما می‌توانید در محل کار خود حاضر شوید.

امروزه ما می‌دانیم که مزوتراپی برای جوان‌سازی، بازسازی و ترمیم مو مؤثرتر یا بسیار مؤثرتر از مصرف قرص‌ها است. با مزوتراپی مواد درست و صحیح را در محل درست آن (اطراف فولیکول مو) قرار می‌دهیم و بنابراین بهترین نتایج را خواهیم گرفت.

لیزر درمانی

7

لیزردرمانی باعث پیشگیری از ریزش مو می‌شود. ما با لیزر درمانی فولیکول مو را زنده کرده و تغذیه می‌کنیم. اگر لیزر درمانی به صورت مؤثر انجام شود باعث ضخیم شدن و پر شدن موهای سر می‌شود.

ما به شما توصیه می‌کنیم که با متخصصان پوست و موی ما که درترمیم و درمان ریزش مو باتجربه هستند در مورد روش‌های مختلف پیشگیری از ریزش مو، بحث و تبادل نظر کنید تا بهترین و مناسب‌ترین روش‌های درمانی برای شما تعیین کنند.

پیوند مو

8

در شایع‌ترین نوع ریزش دائمی مو، موهای بالای سر ریخته و طاس می‌شود. کاشت مو یا جراحی ترمیمی می‌تواند بسیاری از موهایی را که از دست داده اید را به شما بازگرداند.

جراح ما در خلال این عمل قسمت کوچکی از پوست را همراه با تعدادی مو از پشت یا کنار سر برمی‌دارد. سپس پوست برداشته شده را در قسمتی از طاسی می‌کارد. ممکن است داروهای ضد ریزش مو برای دست‌یابی به نتایج مطلوب‌تر قبل و بعد از جراحی برای شما تجویز شود.

اگر شما از اثربخشی داروها برای درمان ریزش موی خود ناامید شده‌اید، کلینیک کاشت موی ما  بهترین روش‌های جراحی را برای درمان طاسی شما به کار می‌گیرد.

کاشت مو

اگر درمان‌ها به بهبود ریزش موی شما کمک نکرده‌اند، می‌توانید از کاشت مو به عنوان جایگزین درمان‌های پزشکی استفاده کنید. این روش هم برای درمان موقت و هم درمان دائمی ریزش مو به کار می‌رود. در کلینیک ما کاشت مو با ظاهری طبیعی انجام می‌شود.

کاشت ابرو

کاشت ابرو برای رشد دوباره موهای ابرو که نازک شده، در اثر زخم از بین رفته یا به طور کلی ریخته است طراحی می‌شود. از دست رفتن موهای ابرو می‌تواند به دلایل ژنتیکی، رفع الکترولیزی یا لیزر موهای زائد، ریختن بیش از اندازه، اختلالات هورمونی یا تیروئیدی یا جراحات ناشی از عمل‌های جراحی، سوختگی یا انواع دیگر تصادفات به وجود آمده باشد.

کاشت مژه

کاشت مژه یکی از عمل‌های زیبایی بسیار ظریف است، ریزش مژه ممکن است به دلیل برخی عوامل مانند عوامل ژنتیکی و استرس اتفاق بیفتد. ریزش مژه ظاهر فرد را تغییر داده و تأثیرات روانی داشته و باعث از دست رفتن اعتماد به نفس می‌شود.




درمان و رفع زگیل تناسلی در مردان و زنان و علت آن

e1

زگیل تناسلی شایع‌ترین نوع عفونت ویروسی مقاربتی (STI) می‌باشد. این عارضه توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود و قادر است که هم زنان و هم مردان را تحت تأثیر قرار دهد. لیکن زنان در معرض این ویروس آسیب‌پذیرتر هستند. البته همه‌ی موارد ابتلا به این ویروس، به زگیل‌های تناسلی منجر نمی‌شوند.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

باید توجه داشت که زگیل‌های تناسلی قابل درمان هستند، لیکن تا زمانی عفونت زمینه‌ای آن‌ها درمان نشود، امکان برگشت آن‌ها وجود دارد. از آنجایی که این عارضه، یک بیماری انتقالی است، بسیار ضروریست که فوراً تشخیص داده و درمان شود. متخصصین ما در کلینیک تخصصی پوست برای حصول اطمینان از معالجه‌ی ایمن بیماری شما، از روش‌های تشخیصی و درمانی متفاوتی استفاده خواهند کرد. گزینه‌های درمانی ما مطابق با شرایط هر بیمار و به منظور کسب دقیق‌ترین نتایج، متفاوت خواهند بود. شما باید همواره با متخصصی مجرب در مورد روش‌های درمانی خود مشورت کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت وقت ملاقات از طریق شماره‌های ما با همکاران تماس بگیرید.

[/alert]

زگیل تناسلی چیست؟


زگیل‌های تناسلی، زائده‌های گوشتی نرمی هستند که بر دستگاه تناسلی ظاهر می‌شوند. این عارضه یک عفونت مقاربتی (STI) است که توسط گونه‌های خاصی از ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود. رشد این زائده‌ها می‌تواند باعث درد، ناراحتی و خارش شود.

زگیل تناسلی در مردان

زگیل‌های تناسلی در مردان عمدتاً در نواحی زیر مشاهده می‌شوند:

  • آلت تناسلی
  • کیسه بیضه
  • کشاله ران
  • ران
  • داخل یا اطراف مقعد

زگیل تناسلی در زنان

زگیل‌های تناسلی زنان معمولاً در نواحی زیر ظاهر می‌شوند:

  • در داخل واژن یا مقعد
  • خارج از واژن یا مقعد
  • دهانه‌ی رحم

علائم زگیل تناسلی


زگیل‌های تناسلی از طریق فعالیت جنسی انتقال می‌یابند. ممکن است تا هفته‌ها پس از عفونت این زگیل‌ها ایجاد نشوند. گاهی به دلیل کوچکی بیش از حد و همرنگی با پوست یا اندکی تیره‌تر بودن، این زگیل‌ها با چشم دیده نمی‌شوند. ناحیه‌ی رویی این زگیل‌ها ممکن است شبیه به گل کلم باشد و موقع لمس احساس نرمی یا اندکی ناهمواری ایجاد کند. فرد آلوده ممکن است به چندین زگیل یا فقط یک زگیل دچار شود.

حتی اگر شما نتوانید زگیل‌های تناسلی را ببینید، آن‌ها ممکن است علائمی را ایجاد کنند، برخی از این علائم عبارتند از:

  • ترشحات واژن
  • خارش
  • خونریزی
  • سوزش

عوامل ایجاد کننده‌ی زگیل تناسلی


اکثر زگیل‌های تناسلی توسط ویروس HPV ایجاد می‌شوند و تقریباً در حدود 70 گونه از این ویروس وجود دارند که به طور اختصاصی اعضای جنسی افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهند. ویروس HPV از طریق تماس پوسن به پوست به شدت قابل انتقال است و از این جهت به عنوان یک بیماری مقاربتی شناخته می‌شود. زگیل‌های تناسلی که توسط گونه‌های خاصی از ویروس HPV ایجاد می‌شوند، با سایر زگیل‌هایی که روی دستان یا اندام‌های دیگر بدن بوجود می‌آیند، متفاوت خواهند بود. بنابراین امکان انتقال این عارضه از دست به اعضای تناسلی یا برعکس وجود ندارد.

چگونگی تشخیص زگیل‌های تناسلی


متخصص معایناتی فیزیکی از نواحی مشکوک به ابتلا به زگیل‌های تناسلی به عمل خواهد آورد. از آنجایی که این زگیل‌ها می‌توانند در نواحی عمیق داخل بدن زنان نیز رشد کنند، پزشک شما ممکن است به انجام معاینات لگنی نیز نیاز داشته باشد. معمولاً طی این کار از یک محلول اسیدی ضعیف که امکان مشاهده‌ی بهتر این زگیل‌ها را فراهم می‌آورد، استفاده می‌کنند.

ممکن است متخصص برای بدست آوردن سلول‌های دهانه‌ی رحم، آزمایش پاپ اسمیر را برای گرفتن نمونه‌هایی از این ناحیه انجام دهد. این نمونه سپس برای مطالعه‌ی حضور ویروس HPV مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. گونه‌های خاصی از ویروس HPV نتایجی غیعادی را در پاپ اسمیر ایجاد خواهند کرد که نشانگر تغییراتی پیش سرطانی است. در صورتیکه پزشک این ناهنجاری‌ها را تشخیص دهد، شما نیاز است برای نظارت بر هر گونه تغییرات، آزمایشات بیشتری را انجام دهید.

درمان زگیل‌های تناسلی


هر چند ممکن است با گذشت زمان زگیل‌های تناسلی دیگر مشاهده نشوند، لیکن این ویروس مادامیکه در خون شما جریان دارد از بین نخواهد رفت. این بدین معنی است که ممکن است این زگیل‌ها مجدداً در دوره‌های مختلفی از زندگی شما بروز پیدا کنند. بنابراین درمان این علائم از این جهت که از انتقال این ویروس به دیگران جلوگیری می‌کند، اهمیت دارد. باید توجه داشت که زگیل‌های تناسلی، حتی در صورتیکه نشانه‌هایی از آن‌ها وجود نداشته باشد، قابل انتقال به دیگران هستند.

محلول یا ژل 05/0 درصدی یا کرم 15/. درصدی پودو فیلوتوکسین

پودو فیلوتوکسین یک مهارکننده‌ی میتوزی شیمیایی است که از عصاره‌ی خالص گیاه پودوفیلوم بدست می‌آید. این ماده خود را به میکروتوبول سلولی می‌چسباند و چرخه‌ی سلولی را متوقف می‌کند و منجر به نیکروز سلولی و نهایتاً مرگ سلول می‌شود.  تأثیر این دارو معمولاً بعد از 3 تا 5 روز استفاده از آن ظاهر می‌شود و باعث خوردگی بافت زگیل و بهبود پوست می‌شود.

ایمی‌کیمود

ایمی‌کیمود، کرمی است که برای درمان زگیل‌های خارجی دستگاه تناسلی و اطراف مقعد مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر استفاده از این دارو طبق دستورالعمل مربوطه انجام شود، استعمال آن بسیار ساده و بی خطر خواهد بود. در صورتیکه سایر گزینه‌های درمانی مناسب نباشند، این دارو فقط طبق نسخه‌ی پزشک و بر اساس مجوز‌های کاربردی خاص در دسترس خواهد بود. استعمال این دارو در ایام بارداری توصیه نمی‌شود.

محلول 80 – 90 درصد تری‌کلرواستیک اسید (TCA)

تری‌کلرواستیک اسید (TCA) یک اسید شیمیایی مخرب است که پوست و غشای مخاطی آن را سوزاندن و نابود می‌کند و از طریق انعقاد پروتئین منجر به نابودی بافت زگیل می‌شود. ماهیت مخرب این محصول اغلب از سطح زگیل فراتر رفته و عفونت ویروسی زمینه‌ای را نیز شامل می‌شود. این اسید معمولاً در غلظت‌های 80 تا 90 درصدی آماده می‌شود و به دلیل ماهیت سوزآور آن حتماً باید توسط پزشک تجویز شود.

سرمادرمانی (کایروتراپی)

در این شیوه‌ی درمانی بافت غیرعادی زگیل با استفاده از عامل‌هایی منجمد کننده مانند اکسید نیتروژن یا نیروژن مایع برداشته می‌شود. این دما باید به حدی سرد باشد که سیتوزول سلولی متبلور شود تا بتواند به پوست دائمی و عروق آن آسیب وارد کند. این آسیب سیستم ایمنی بدن را تحریک کرده تا شروع به تولید نکروز و پاکسازی سلول‌های نابود شده کند.

الکتروتراپی

در این شیوه‌ی درمانی که شامل انعقاد گرمایی یا الکتروکوتر می‌شود، از یک جریان الکتریکی فرکانس بالا برای سوزاندن، خشک کردن و نابود کردن ضایعاتی مانند زگیل استفاده می‌شود. سپس بافت آسیب‌دیده یا مرده با عمل کورتاژ برداشته خواهند شد. همانند سرمادرمانی، این شیوه نیز برای درمان زگیل تناسلی که بروی بخش خارجی بدنه آلت تناسلی مردان، مقعد یا فرج ایجاد شده‌اند بسیار مؤثر خواهد بود. آسیب غیر قابل برگشتی که این شیوه‌ی درمانی به بافت پیرامونی وارد می‌کند، استفاده از آن را محدود می‌کند و درمان ضایعات بزرگتر با این روش به بروز زخم‌هایی همراه با آثار دائمی منجر خواهد شد.

درمان به کمک دی اکسید کربن

در این شیوه‌ی درمانی پرتوی متمرکزی از نور مادون قرمز مستقیماً بروی زگیل‌های تناسلی تابیده می‌شود. بافت معیوب این پرتو را جذب و آن را به انرژی گرمایی تبدیل می‌کند که این گرما به تبخیر شدن مناطق آسیب دیده منجر می‌شود. ماهیت ابعادی این پرتوی مادون قرمز امکان تخریب دقیق مناطق معیوب را با حداقل آسیب به نواحی مجاور و در نهایت بهبودی با کوچکترین آثار زخم فراهم می‌آورد. علاوه بر این، انرژی بالای این پرتوی نوری فوراً رگ‌های خونی را که ناخواسته آسیب دیده‌اند را می‌سوزاند تا این عمل تقریباً بدون خونریزی انجام شود.

لیزردرمانی

در این روش از نور لیزر (استفاده از نوری شدید برای از بین بردن زگیل) یا عمل جراحی (برای ریشه‌کن کردن زگیل) برای درمان زگیل تناسلی استفاده می‌شود. این روش‌ درمانی ممکن است بسیار گران باشد و مراقبت‌های بهداشتی آن باید توسط افراد آموزش دیده انجام شوند. این روش در تعداد کمی از درمانگاه‌ها انجام می‌شود. بروز مجدد بیماری در برخی موارد اتفاق می‌افتد.

پیشگیری از بروز زگیل‌های تناسلی


واکسنی شناخته شده با نام گارداسیل  برای حفاظت در برابر گونه‌هایی از ویروس HPV که ایجاد کننده‌ی اکثر زگیل‌های تناسلی هستند استفاده می‌شود. این واکسن همچنین قادر به محافظت در برابر گونه‌هایی از این ویروس که با سرطان دهانه‌ی رحم ارتباط دارند نیز می‌باشد. واکسن دیگری با نام سرواریکس نیز موجود است. این واکسن در برابر سرطان دهانه‌ی رحم محافظت می‌کند و تأثیری بر زگیل‌های تناسلی ندارد.




مشکلات واژن پس از یائسگی (آتروفی واژن)

1

آتروفی واژن وضعیتی است که موجب التهاب، قرمزی، خارش و سوزش و خشکی واژن می‌شود. با گذشت زمان ممکن است آتروفی واژن موجب تنگ شدن و انقباض دهانه‌ی واژن و خود واژن شود.

این مشکل در 75 درصد از زنانی که در دوران یائسگی به سر می‌برند، ایجاد می‌شود و همچنین ممکن است برخی از زنان بعد از زایمان به این مشکل دچار شوند. تعداد بسیاری زیادی از زنانی که در دوران یائسگی به سر می‌برند (و از استروژن موضعی استفاده نمی‌کنند)، هر یک تا حدودی به آتروفی واژن مبتلا هستند. اما متاسقانه بسیاری از این زنان در مورد این مشکل با پزشک خود صحبت نمی‌کنند و از او نمی‌خواهند که به این موضوع رسیدگی کند، چرا که اغلب آن‌ها فکر می‌کنند این مسئله کاملا طبیعی و بخشی از روند بالا رفتن سن است و در مواردی نیز علت عدم مطرح کردن این موضوع، وجود ذهنیت منفی در مورد مطرح کردن مسائل و مشکلات جنسی در سنین بالا می‌باشد.

علائم آتروفی واژن چیست؟


نشانه‌ها مواردی هستند که خود بیمارآن‌ها را حس می‌کند، اما علائم بالینی مواردی هستند که پزشک در معاینه متوجه آن‌ها می‌شود. برای مثال احساس خواب آلودگی از نشانه‌هایی است که بیمار حس می‌کند و تنگ شدن مردمک چشم یکی از علائم بالینی است.

هر یک از بیماران ممکن است یکی یا چند مورد از علائم مربوط به آتروفی واژن را با شدت مختلف، داشته باشند: خشکی واژن،  درد در هنگام دخول در مقاربت جنسی (دیسپارونی)، تغییر شکل ظاهری واژن و لابیا (لب‌های واژن) که ممکن است نازک‌تر و روشن‌تر به نظر بیاید، احساس خارش و سوزش در هنگام پوشیدن لباس‌های تنگ یا انجام دادن فعالیت‌های خاص.

علائم مرتبط با مشکلات ادراری عبارتند از: احساس سوزش در هنگام ادرار کردن، مشاهده خون در ادرار، تکرر ادرار، احساس اضطرار برای ادرار، بی اختیاری ادرار و ابتلای مکرر به عفونت‌های مجاری ادرار.

علل ابتلا به آتروفی واژن چیست؟


شایع‌ترین علت ابتلا به آتروفی واژن، کاهش سطح استروژن بعد از دوران یائسگی است. هرچند ممکن است کاهش سطح استروژن بر اثر عوامل دیگری مانند مصرف داروهای آنتی‌استروژن (برای درمان بیماری‌های دیگر) ایجاد شود. تخمدان‌ها در بدن زنان، تا قبل از دوران یائسگی که در حدود 55 سالگی رخ می‌دهد، استروژن تولید می‌کنند. قبل از دوران یائسگی، وجود استروژن در خون موجب می‌شود که بافت واژن سالم و شاداب بماند و این هورمون موجب تحریک ترشحات داخل واژن می‌شود. بعد ازیائسگی، تخمدان‌ها تولید استروژن را متوقف می‌کنند و به همین علت دیواره‌های واژن به تدریج تحلیل می‌روند و نازک می‌شوند و ترشحات داخل واژن نیز کم می‌شود. البته تغییرات مشابه این نیز ممکن است در برخی از زنان در دوران بعد از زایمان رخ دهد، اما در این زنان این مشکلات واژن موقتی هستند و شدت آن‌ها نیز بسیار کمتر است.

همچنین ممکن است برای درمان مشکلاتی مانند سرطان سینه، اندومتریوز، فیبروئید یا ناباروری،  داروها یا هورمون‌هایی که برای کاهش سطح استروژن در بدن زنان تجویز شوند که بروز آتروفی واژن از عوارض این دارو‌ها است. علاوه بر این، انجام شیمی درمانی یا پرتودرمانی در ناحیه لگن، استرش شدید، افسردگی و انجام ورزش‌های شدید می‌تواند موجب آتروفی واژن شود.
در زنان جوانتر ممکن است به علت انجام جراحی برداشتن تخمدان نیز، آتروفی واژن رخ دهد. همچنین برخی زنان بعد از زایمان یا در دوران شیردهی، به خاطر کاهش سطح استروژن در بدنشان در این دوران، با علائم مشابه آتروفی واژن روبه‌رو می‌شوند.
استفاده از برخی صابون‌ها، مواد شوینده، لوسیون‌ها، عطرها و مواد مخصوص شستشوی داخل واژن می‌تواند موجب حساسیت بیشتر واژن شود. مصرف برخی داروهای خاص، سیگار کشیدن، استفاده از تامپون و همچنین برخی کاندوم‌ها نیز علائم آتروفی واژن را شدیدتر می‌کنند.

تشخیص آتروفی واژن


بسیار مهم است که در بیمارانی که در دوران یائسگی هستند و علائم مربوط به مشکلات ادراری را دارند، تشخیص عجولانه و غیر مستند داده نشود. در درجه‌ی اول پزشک باید عوامل بیرونی که ممکن است باعث بروز یا شدت گرفتن علائم شوند را در نظر بگیرد. عطرها، پودرها، صابون‌ها، ضدعرق‌ها، اسپرم کش‌ها و ژل‌های روان‌کننده (لوبریکانت) معمولا دارای موادی هستند که می‌تواند حساسیت‌زا باشد. علاوه بر این پوشیدن لباس‌های تنگ، استفاده از پدهای پرینئال و به طور کلی محصولات و موارد مصنوعی نیز می‌تواند علائم را تشدید کند. در صورتی که واژن دچار آتروفی شده باشد، سطح داخلی آن کمرنگ، نرم و درخشنده به نظر می‌رسد. در اغلب موارد واژن ملتهب است و قسمت‌هایی از آن سرخ هستند، همچنین ممکن است لکه‌هایی از خون‌مردگی و یا شکننده بدن در بافت واژن مشاهده شود. قسمت‌های خارجی دستگاه تناسلی نیز باید مورد بررسی قرار بگیرد، ممکن است قابلیت ارتجاعی این قسمت کاهش یافته باشد، پوست آن متورم باشد، موهای ناحیه تناسلی بسیار کم شده باشند، لب‌های واژن (لابیا) خشک باشند، دهانه واژن ملتهب باشد و یا ضایعات پوستی در این ناحیه مشاهده شود و یا حتی لب‌های واژن به هم چسبیده باشند.

ممکن است با معاینه‌ی واژن با اسپوکولوم (یک وسیله‌ی مخصوص معاینه) در دهانه‌ی واژن و قسمت خلفی مهبل کبودی یا پارگی‌های جزئی دیده شود. مقاربت جنسی یا حتی معاینه‌ی واژن می‌تواند باعث خونریزی از واژن شود. در حین انجام معاینه‌ی لگنی نیز ممکن است علائم مربوط به بی‌اختیاری ادرار دیده شود.

روش‌های درمان آتروفی واژن چیست؟


[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

مونالیزاتاچ

سازمان FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) اخیرا دستگاه جدیدی را مورد تایید قرار داده است که با آتروفی واژن مبارزه می‌کند و برای افرادی که درمان‌های موجود برای این مشکل برایشان بی‌فایده است و نتیجه‌بخش نیست، می‌تواند بسیار موثر باشد.

دستگاه مونالیزا تاچ با استفاده از تاباندن اشعه‌ی لیزر به بافت واژن موجب تحریک آن به تولید کلاژن می‌شود. روند تاثیر گذاری این لیزر مشابه با زمانی است که پزشکان زیبایی از اشعه‌ی لیزر برای تولید کلاژن بیشتر در پوست صورت استفاده می‌کنند. البته این لیزر تاثیری بر لیفت و کشیده شدن بافت ندارد. در واقع شما با استفاده از لیزر، پوست خود را سالم‌تر و شاداب‌تر می‌کنید. در روش لیزرمونالیزا تاچ، این تکنیک به جای پوست صورت، در داخل واژن اجرا می‌شود.[/alert]

سایر روش‌های درمانی

قبل از آن که اقدام به خوددرمانی برای برطرف کردن علائم خود کنید، حتما به پزشک مراجعه کنید تا پزشک تعیین کند که این علائم بر اثر کاهش سطح استروژن، عفونت، حساسیت یا چه عامل دیگری ایجاد شده است. در صورتی که علائم شما خفیف هستند، ممکن است تنها استفاده از یک لوبریکانت (روانساز) محلول در آب، در حین مقاربت جنسی مشکل درد در هنگام نزدیکی را کاملا برطرف کند. برای این منظور از وازلین، روغن‌های تهیه شده از مواد معدنی یا روغن‌های دیگر استفاده نکنید. این کار موجب می‌شود که احتمال عفونت بیشتر شود و از طرف دیگر این محصولات به لاتکس موجود در کاندوم یا دیافراگم آسیب می‌زند.

روش دیگر برای درمان آتروفی واژن، هورمون درمانی با استروژن است. استروژن ممکن است به صورت قرص خوراکی، ژل، پچ پوستی یا ایمپلنت باشد که استروژن را به تمامی بدن می‌رساند. این روش موثر است اما در مورد مصرف بلند مدت استروژن بحث و اختلاف نظر زیادی وجود دارد. استفاده‌ی موضعی از استروژن راه دیگری است که موجب رساندن استروژن تنها به ناحیه واژن می‌شود. در این مورد استروژن به صورت قرص‌های واژینال، کرم، حلقه و پِساری استروژن تجویز می‌شود.

انجام ورزش به صورت منظم برای حفظ گردش خون در ناحیه تناسلی بسیار اهمیت دارد. توجه به رژیم غذایی نیز در این زمینه موثر است. ثابت شده است که استفاده از ایزوفلاویون سویا (استروژن گیاهی)، تخم کتان، روغن ماهی و گیاه کوهاش‌سیاه برای درمان آتروفی واژن موثر هستند.

داشتن رابطه‌ی جنسی فعال نیز یک نسخه‌ی سالم برای زنانی است که در دوران یائسگی به سر می‌برند و واژن آن‌ها به طور قابل ملاحظه‌ای با کاهش استروژن روبه‌رو شده است. فعالیت جنسی موجب افزایش قابلیت ارتجاعی و انعطاف‌پذیری واژن شده و همچنین تحریک جنسی موجب مرطوب شدن بیشتر محیط واژن می‌شود.

در یک مطالعه پزشکان به این نتیجه رسیدند که زنانی که فعالیت جنسی بیشتری دارند، نسبت به زنان که به لحاظ جنسی کمتر فعال بوده‌اند، علائم کمتری از آتروفی واژن را داشته و به میزان کمتری واژن آن‌ها دچار گرفتگی و تحلیل بافت شده است.




زردزخم : علت، تشخیص و درمان

x

پوست سالم نسبت به عفونت بسیار مقاوم است. لایه بیرونی پوست به‌طور مداوم در حال رشد است (یعنی لایه قدیمی آن پوسته پوسته می‌شود و می‌ریزد)، طوری که باکتری‌ها را به سمت خارج از پوست هدایت می‌کند. حفظ سلامتی پوست به‌طور کامل تنها در زمانی ممکن است که پوست خشک باشد. لایه نازک پوست می‌تواند توسط گزش حشرات، برش‌های کوچک و خراش‌ها، بروز اگزما و یا توسط رطوبت مزمن پوست ناشی از آب و هوای گرم یا پوشیدن لباس‌های گرم نفوذپذیر شود. نواحی از پوست که قرمز و ملتهب شده‌اند، لایه کورنئوم آنها از بین رفته است؛ این التهاب و قرمزی می‌تواند ناشی از مالش، آب‌ریزش بینی و یا تراوش آب از دهان باشد. هنگامی که باکتری‌ها از طریق شکاف‌های موجود در روی پوست وارد پوست می‌شوند، امکان دارد یک عفونت مانند زرد زخم ایجاد شود.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

متخصصان پوست ما در کلینیک زیبایی ، بیمار را به‌طور کامل و صحیح معاینه و عارضه‌های معمول و غیرمعمول پوستی مانند زردزخم را درمان می‌کنند؛ با این هدف که درد و ناراحتی را به حداقل برسانند. ما برای بیماری‌های پوستی شما، روش‌های درمانی تخصصی ارائه می‌دهیم. برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

[/alert]

زردزخم چیست؟


زردزخم یک نوع عفونت پوستی ناشی از وجود باکتری است که منجر به ایجاد جوش‌های قرمز، تاول و زرد شدن لایه رویی پوست می‌شود. زردزخم معمولاً در کودکان با 2 تا 6 سال سن رخ می‌دهد.

سه نوع از زردزخم وجود دارد:

1- زردزخم غیرتاولی: متداول‌ترین و خفیف‌ترین نوع زردزخم است که باعث ایجاد تاول‌های بسیار کوچک روی پوست می‌شود.

2- زردزخم تاولی: این نوع زردزخم باعث ایجاد تاول‌های بسیار بزرگی روی پوست می‌شود.

3- زردزخم اکتیما (Ecthyma): جدی‌ترین نوع زردزخم است که لایه‌های عمیق‌تر پوست (لایه درم) را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

علل


معمولاً زردزخم ناشی از باکتری‌های استافیلاکوکوس اورئوس (Staphylococcus aureus) و یا استرپتوکوک پیوژنز (Streptococcus pyogenes) است. این عفونت فوق‌العاده واگیردار است و توسط تماس مستقیم با ضایعات یا ترشحات فرد بیمار، منتقل می‌شود. این عارضه در مناطقی از پوست رخ می‌دهد که فرد قبلاً در آن مناطق یک خراش، بریدگی یا شکاف داشته و باکتری از این طریق وارد پوست شده است.

عوامل خطر

  • سنین کم (نوزادان و کودکان خردسال)
  • آب و هوای گرم و داغ یا فصل تابستان
  • محیط‌های شلوغ
  • ورزش‌های تماسی مانند کُشتی یا فوتبال
  • شکاف برداشتن پوست

علائم


به‌طور معمول یک فرد مبتلا به زردزخم، شروع علائم را در عرض 1 تا 3 روز بعد از وارد شدن عفونت به پوستش، تجربه می‌کند. اولین نشانه زردزخم، جوش‌های قرمز است که معمولاً بر روی صورت، بازوها و یا ساق پا واقع شده‌اند.

  • زردزخم غیرتاولی معمولاً باعث ایجاد جوش و خارش در روی صورت، در اطراف دهان و بینی می‌شود. در ابتدا این جوش‌ها بسیار کوچک و قرمزرنگ هستند. عفونت به شکل تاول‌های کوچک پر از مایع یا ضایعاتی پر از چرک گسترش می‌یابد. پس از گذشت چند روز، تاول‌ها و جوش‌ها پاره و چرک و مایعات آنها خارج می‌شود. سپس یک پوسته زردرنگ تشکیل می‌شود.
  • زردزخم تاولی، تاول‌ها و جوش‌های پر از مایع بزرگ‌تری دارد و مانند زردزخم غیرتاولی دارای پوسته زردرنگ است. این نوع زردزخم اغلب نواحی از بدن که با لباس پوشانده شده است را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
  • زردزخم اکتیما شدیدترین نوع زردزخم است و دارای زخم‌های عمیقی است که به لایه درم پوست گسترش یافته است. این نوع زردزخم نیز مانند انواع دیگر دارای پوسته زردرنگ است.

عوارض


ممکن است اشکال شدید زردزخم منجر به بروز عوارض عمده زیر شود:

  • سلولیت؛ یک عفونت پوستی باکتریایی شایع است که نواحی اطراف و بافت زیر لایه درم پوست را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در موارد شدید بروز سلولیت، باکتری‌ها وارد جریان خون و منجر به یک بیماری خطرناک می‌شوند.
  • ممکن است زردزخم استرپتوکوکی، باعث آسیب کلیه و اختلال در عملکرد کلیه شود.
  • ممکن است زردزخم اکتیما باعث باقی ماندن جای زخم‌های دائمی شود، زیرا اکتیما لایه‌های عمیق پوست را درگیر می‌کند.

تشخیص


زردزخم معمولاً با مشاهده مشخصه‌هایی از قبیل جوش پوستی و پوسته زردرنگ قابل‌تشخیص است؛ به‌طوری که در اکثر موارد نیازی به انجام آزمایش نیست. گاهی اوقات مایع داخل تاول‌ها و جوش‌ها مورد آزمایش قرار می‌گیرند تا نوع باکتری که وارد پوست شده تشخیص داده شود.

درمان


در صورت عدم درمان، این عفونت به‌طور معمول در حدود 3 هفته به طور خود به خود برطرف می‌شود. با این حال درمان با استفاده از دارو، عفونت را بسیار سریع‌تر از بین می‌برد.

روش‌های درمانی شامل موارد زیر است:

  • پمادهای آنتی‌بیوتیک موضعی که به روی پوست مالیده می‌شوند و موارد خفیف زردزخم که تاول‌های کمی دارد را درمان می‌کنند. داروهای تجویزی قوی (پماد موپیروسین) مؤثرتر از محصولات آنتی‌بیوتیکی هستند که بدون نسخه قابل تهیه می‌باشند.
  • آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی برای عفونت‌های شدیدتر پوستی که ضایعات بزرگ و گسترده‌ای دارند، تجویز می‌شوند. آنتی‌بیوتیک‎های خوراکی متداول عبارتند از سفالکسین، دیکلوگزاسیلین و اریترومایسین.
  • صابون‌های ضدباکتری نیز محصولاتی هستند که به تمیز کردن پوست آسیب‌دیده کمک می‌کنند.

از بین بردن جای زردزخم


زردزخم باید فوراً درمان و روی آن پوشانده شود تا از انتقال عفونت و خاراندن که می‌تواند منجر به باقی ماندن جای زخم شود، جلوگیری شود. چند گزینه برای درمان جای زردزخم وجود دارد که عبارتند از:

میکرودرم ابریژن

میکرودرم ابریژن باید زمانی انجام شود که زردزخم به‌طور کامل ریشه‌کن شده باشد. میکرودرم ابریژن یکی از محبوب‌ترین روش‌های درمان جای زخم است. این روش درمانی لایه بیرونی پوست آسیب‌دیده را با استفاده از ابزار برشی از جنس الماس از بین می‌برد؛ این کار باعث تحریک رشد یک پوست جدید می‌شود.

لایه‌برداری شیمیایی

لایه‌برداری شیمیایی فرایندی است که به جای استفاده از دستگاه‌های مکانیکی، برای از بین بردن لایه آسیب‌دیده پوست از مواد شیمیایی قوی بهره می‌برد. شدت لایه‌برداری شیمیایی بسته به اندازه جای زخم و مقدار پوستی که قرار است از بین برود، متغیر است. لایه‌برداری شدید، جای زخم‌های عمیق‌تر و رنگ‌دانه‌های ناهموار سطح پوست را از بین می‌برد و منجر به رشد یک پوست جدید می‌شود.

لیزردرمانی

انواع مختلفی از لیزردرمانی وجود دارد که می‌تواند ظاهر جای زرد زخم‌هایی که از کودکی باقی مانده‌اند را بهبود بخشد. لیزر می‌تواند لایه رویی پوست را از بین ببرد. لیزرها همچنین می‌توانند به طور مستقیم پالس‌های نوری را به لایه‌های عمیق پوست بفرستند و جای زخم‌های داخلی و خارجی را بهبود بخشند؛ این کار با تحریک تولید کلاژن آسیب‌هایی که به لایه‌های عمیق پوست وارد شده را ترمیم می‌کند.

پیشگیری


زردزخم بسیار واگیردار است و به راحتی از طریق تماس با پوست آلوده، استفاده از اشیاء، لباس و ملحفه مشترک به دیگران منتقل می‌شود. بهترین راه برای جلوگیری از زردزخم، اجتناب از تماس با افراد بیمار و اشیاء آلوده است. شستن دست‌ها در کاهش گسترش عفونت بسیار مؤثر است. لازم به ذکر است که این عفونت تنها در زمان‌هایی وارد پوست می‌شود که یک شکاف یا برش روی پوست وجود داشته باشد؛ بنابراین باید به کودکان آموزش داد که از خاراندن پوست و زخم کردن آن خودداری و ناخن‌های خود را همیشه کوتاه کنند. بعد از 48 ساعت استفاده از آنتی‌بیوتیک، شخص مبتلا به زرد زخم دیگر واگیردار نیست.

اگر شما یا کودکتان مبتلا به زرد زخم هستید موارد زیر را رعایت کنید:

  • زردزخم را با پارچه یا باند بپوشانید.
  • لباس‌ها، حوله و ملحفه را با آب گرم بشویید و آنها را در یک محل با درجه حرارت بالا خشک کنید.
  • به مدت 24 تا 48 ساعت پس از شروع مصرف آنتی‌بیوتیک، کودک را در خانه نگه دارید و او را به مدرسه و مهدکودک نبرید (برای جلوگیری از انتقال به کودکان دیگر)

زردزخم به راحتی از طریق لمس گسترش می‌یابد و می‌تواند به بخش‌های سالم بدن و هر چیزی که توسط شخص بیمار لمس شده، منتقل شود.




بیماری پوستی کورک (دمل): علت، تشخیص و درمان

v

کورک یا دمل – نوعی نکروز چرکی ملتهب در فولیکول مو – ممکن است در هر نقطه‌ای از بدن به ‌جز کف دست و کف پا رخ دهد. این عارضه معمولاً در مناطقی از بدن رخ می‌دهد که به صورت طولانی‌مدت تحت تنش و فشار فیزیکی قرار گرفته‌اند. از جمله این مناطق می‌توان به پوست صورت، گردن، ساعد، دست‌ها و کمر اشاره کرد.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

در کلینیک زیبایی ، متخصصین پوست ما در زمینه‌ی بسیاری از روش‌های درمانی برای درمان و جلوگیری از مشکلات پوستی خبره بوده و می‌توانند به شما کمک کنند تا در هر سنی، بهترین ظاهر و احساس را داشته باشید. اگر کورک‌های پوستی ظرف مدت 2 هفته از بین نرفته و یا با تب و درد همراه باشند باید با متخصصین پوست ما تماس بگیرید. آن‌ها کورک را تمیز، سوراخ و خالی کرده و سپس به‌ منظور از بین بردن عفونت، داروهای آنتی‌بیوتیک برای شما تجویز می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر و تعیین یک وقت مشاوره، می‌توانید با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

[/alert]

علل


  1. آلوده شدن پوست، به‌خصوص به مواد شیمیایی (خنک‌کننده‌های مخلوط، روغن‌های روان کننده و غیره) و ذرات ریز زغال‌سنگ، آهک، سیمان و مواد دیگر می‌توانند از عوامل اولیه‌ی ایجاد یک دمل باشند. این عامل، با تنش‌ها و فشارهای فیزیکی وارد شده بر روی ناحیه‌ی موردنظر پوست، ارتباط مستقیم دارد.
  2. عواملی چون خاراندن پوست که ممکن است به دلیل بیماری‌های پوستی و یا نیش حشرات انجام‌شده باشد می‌توانند به ایجاد کورک و یا آسیب‌های ریز پوستی کمک کنند.
  3. عرق کردن و ترشح سبوم که به ایجاد یک دمل کمک می‌کند.
  4. حساسیت زیاد نسبت به یک عفونت استافیلوکوکوسی نیز می تواند علت کورک باشد.

v1

علل ایجاد کورک‌ها – بیماری‌های مزمن و عودکننده‌ی پوستی در مناطقی که کورک‌هایی با پیشرفتگی‌های متفاوت وجود دارند:

  1. عارضه‌های نقص ایمنی (پاسخ ایمنی موجود زنده دچار اختلال شده باشد)
  2. آسیب‌های آنزیمی ژنتیکی (بیماری‌ها یا آسیب‌هایی که به دلیل عدم وجود و یا غیرفعال بودن برخی آنزیم‌ها ایجاد می‌شوند)
  3. بیماری‌های متابولیک مانند دیابت و هیپوویتامینوز (کمبود ویتامین ناشی از عدم هماهنگی بین مصرف ویتامین و مقدار آن در بدن موجود زنده)

علائم


کورک‌های ایجاد شده برای تکامل خود باید از سه مرحله گذر کنند. علائم این عارضه نیز در مراحل مختلف تکامل متفاوت خواهند بود:

  • مرحله‌ی نفوذ (انباشته شدن عناصر سلولی از خون و لنف در بافت‌ها)؛
    در مرحله‌ی اول (نفوذ)، قسمتی که پوست که مو در مرکز آن قرار دارد قرمز، متورم و اندکی دردناک شده و حدوداً 24 تا 48 ساعت بعد، در محل خروج مو از داخل فولیکول، آبسه‌ی کوچک زردرنگی دیده می‌شود.
  • مرحله‌ی شکل‌گیری و پس‌زده شدن هسته‌ی نکروز؛
    در مرحله‌ی دوم (شکل‌گیری و پس‌زده شدن هسته‌ی نکروز)، فولیکول مو و غده‌ی چربی مجاور دچار عفونت شده و در همین زمان، تورم و قرمزی پوست افزایش ‌یافته و نفوذ بیشتر می‌شود. در این مرحله معمولاً درد موضعی و علائم عارضه به چشم می‌خورند: افزایش دمای بدن تا درجه‌ی تب خفیف (تا 5/37 درجه‌ی سانتی‌گراد)، ضعف و سردرد. با این ‌حال تعداد بسیار زیادی از بیماران این علائم را در خود تجربه نمی‌کنند.
  • مرحله‌ی ایجاد زخم؛
    در مرحله‌ی سوم (ایجاد زخم)، جای کورک با بافت پیوندی پرشده و سفت می‌شود. در طی 2 تا 3 روز زخم بهبود پیداکرده و جای آن (بافت اسکار) باقی می‌ماند.

آزمایشات و تشخیص


تشخیص یک دمل ممکن است به تعدادی علامت خارجی نیاز داشته باشد ولی برای پیشگیری از بروز عوارض، می‌توان تست‌های آزمایشگاهی مخصوص را انجام داد:

  • آنالیز عمومی خون (UAC): با بروز عوارض ناشی از کورک‌ها (کورک‌های بدخیم، التهاب رگ‌های لنفی و مننژیت) تعداد گلبول‌های سفید خون افزایش پیداکرده (تا بیش از 9 x 109 بر لیتر)، تعداد نوتروفیل ها افزایش پیدا کرده (بیش از 5 درصد) و همچنین سرعت رسوب گلبول‌های قرمز (ESR) بالا می‌رود.
  • آنالیز بیوشیمیایی خون: زمانی که در فرد مبتلا به دیابت کورک ایجاد می‌شود، میزان قند خون در فرد بالا می‌رود.
  • آزمایش خون برای سترونی: زمانی که کورک دچار گندیدگی شده باشد (پخش شدن پاتوژن از محل عفونت به درون جریان خون)، این روش مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش می‌توان عامل عفونت را تشخیص داده و حساسیت آن به آنتی‌بیوتیک‌های مختلف را سنجید.
  • بررسی چرک درون کورک (بررسی در زیر میکروسکوپ پس از رنگ‌آمیزی مخصوص) و باکتریولوژی (کشت باکتری بر روی منبع غذایی) نیز از جمله روش‌هایی هستند که می‌توان از آن‌ها برای تشخیص عامل ایجادکننده‌ی عفونت استفاده کرده و حساسیت‌های عامل نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های مختلف را سنجید.
  • بررسی سیستم ایمنی بدن با استفاده از تست‌های آزمایشگاهی برای تشخیص عارضه‌های نقص ایمنی در صورت وجود

درمان


درمان دمل‌ها می‌توان به صورت موضعی و یا عمومی انجام شود. درمان عمومی تنها زمانی انجام می‌شود که کورک بر روی صورت بوده، عارضه‌هایی را ایجاد کرده باشد و یا همراه با بیماری‌های شدید دیگر مانند نقص‌های ایمنی و دیابت ایجاد شده باشد. برای این بیماران استفاده از داروهای آنتی‌باکتریال و ضدالتهابی و تابش فرابنفش بر روی جریان خون تجویز خواهد شد.

درمان موضعی

در دمل‌هایی که دچار عوارض نشده‌اند، روش‌های درمانی محافظه‌کارانه کافی خواهند بود که البته به مرحله‌ی تکامل کورک نیز بستگی دارند. در مرحله‌ی نفوذ، استفاده از الکل، سوزاندن زخم و یا محلول 5 درصد ید می‌توانند کارساز باشند. روش‌هایی چون گرمای خشک، لیزردرمانی و فرکانس‌های رادیویی با بسامد بالا نیز می‌توانند مفید باشند. استفاده از کمپرس گرم صحیح نیست چرا که گرم شدن پوست موجب شل شدن آن و ایجاد فضایی ایده‌آل برای رشد بیشتر کورک می‌شود.

v2

در مرحله‌ی شکل‌گیری هسته‌ی نکروز چرکی، اقدامات پزشکی باید صورت گیرند. بدین منظور، بر روی منطقه‌ی ایجاد نکروز در پوست، کریستال‌هایی از سالیسیلیک اسید گذاشته می‌شوند. این اسید پوست را در خود حل کرده و باعث خارج شدن مواد درون دمل می‌شود. سپس منطقه‌ی مورد نظر با پمادهای مخصوص مورد درمان قرار گرفته و پانسمان می‌شود.

برداشتن کورک

احتمالاً خارج کردن کورک با اعمال فشار فیزیکی و یا استفاده از موچین پس از شستن پوست با یک محلول ضدعفونی ‌کننده، به ‌عنوان روشی جایگزین در نظر گرفته می‌شود. این روش نیازی به استفاده از داروهای بی‌حسی ندارد. پس از خارج کردن مواد داخل کورک، پزشک به‌ منظور اطمینان از خارج شدن کل مواد چرکی، یک لوله‌ی لاستیکی باریک را در درون دمل کارمی‌گذارد که پس از گذشت چند روز برداشته ‌شده و بدین ترتیب نفوذ مواد چرکی در بافت‌های بدن از بین می‌رود. پس‌ از آن شما می‌توانید با محل زخم رفتار عادی داشته باشید و هر روز آن را با الکل شستشو دهید.

v3

استفاده‌ی سیستمیک از آنتی‌بیوتیک‌ها

در این روش درمانی، پس از استفاده‌ی موضعی یا سیتمیک آنتی‌بیوتیک، کورک باز شده و چرک درون آن به‌طور دستی خارج می‌شود.

پیش‌بینی


پیش‌بینی سخت نیست. درمان یک کورک معمولاً به محل ایجاد آن بستگی دارد. با بروز عوارض ناشی از دمل‌ها، می‌توان میزان کفایت و زمان‌بر بودن روش‌های درمانی را مورد پیش‌بینی قرار داد.

پیشگیری


پیشگیری از ایجاد کورک‌ها به رعایت قوانین بهداشت فردی و حفاظت از پوست در برابر آسیب‌های مکانیکی باز می‌گردد. شل و سفت شدن پوست در اثر قرار گرفتن در معرض مایعات نیز می‌تواند در ایجاد کورک‌ها دخیل باشد. علاوه بر این‌ها، باید برای شناسایی و پیشگیری از بیماری‌هایی که می‌توانند باعث بروز کورک شوند وقت و انرژی کافی صرف شود.

برای جلوگیری از بروز عوارض ناشی از کورک‌ها، باید از فشار دادن آن‌ها خودداری کرده، آن را با تیغ بریده و سپس بر روی محل آن کمپرس گرم قرار داد.




لیفتینگ و کشیدن پوست صورت بدون جراحی

q

افتادگی پوست، چین و چروک‌های عمیق، خطوط برجسته، گودی زیر چشم و نازک شدن لب‌ها تنها بخشی از علائم سالخوردگی می‌باشند. این علائم حتی می‌توانند سن شما را بیش از آنچه که هست نشان دهند. روش‌های درمانی مخصوصی برای لیفت صورت با استفاده از عمل جراحی وجود دارند که می‌توانند در جوان‌سازی ظاهر فرد مؤثر باشند. همچنین مهم است بدانید که هر کسی تمایل برای انجام عمل جراحی لیفت و کشیدن پوست صورت را ندارد. روش‌های درمانی جایگزین بسیاری برای عمل جراحی لیفتینگ صورت وجود دارند که می‌توانند بدون نیاز به عمل جراحی، چین و چروک‌های را کاهش داده و ظاهر فرد را سال‌ها جوان‌تر نشان دهند.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

در کلینیک زیبایی ما، روش‌های بدون جراحی زیادی برای لیفت صورت وجود دارند که افرادی که می‌خواهند ظاهر ساختارهای چهره‌ی خود را بدون انجام عمل جراحی بهبود بخشند، می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند. متخصصین ما در زمینه‌ی لایه‌برداری پوست با لیزر، سفت کردن پوست با امواج رادیویی، لیفت با نخ، تزریق بوتاکس، تزریق ژل و انجام عمل لیفت بدون جراحی صورت تجربه‌ی زیادی دارند. برای اطلاعات بیشتر و تعیین یک وقت مشاوره می‌توانید با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

 

[/alert]

مزایای لیفت بدون جراحی صورت


انجام عمل لیفت بدون جراحی و غیرتهاجمی صورت مزایای زیادی دارد. یکی از مزایای لیفت صورت بدون جراحی، پایین بودن خطر عوارض ناشی از آن می‌باشد. در موارد نادر، افرادی که تحت عمل لیفت بدون جراحی صورت قرار گرفته‌اند عوارضی را گزارش داده‌اند که اغلب خفیف بوده و نیازی به رسیدگی خاص نداشته‌اند. یکی دیگر از مزایای لیفت بدون جراحی صورت، کم‌هزینه‌تر بودن آن و مدت‌زمان بهبودی پایین‌تر نسبت به جراحی لیفتینگ صورت می‌باشد.

روش‌های انجام لیفت صورت بدون جراحی


گزینه‌های درمانی بسیار مناسبی برای افرادی که لیفت بدون جراحی صورت را انتخاب می‌کنند وجود دارند. هزینه‌ی این روش‌های درمانی به منطقه‌ی مورد درمان و تعداد کل جلسات درمانی بستگی خواهد داشت. برخی از روش‌های لیفت بدون جراحی صورت مانند تزریق بوتاکس کارایی بسیار بالایی داشته و درد و از کارافتادگی در فرد ایجاد نمی‌کنند. در زیر به برخی از بهترین روش‌های لیفت بدون جراحی صورت می‌پردازیم که تکنیک‌هایی جایگزین برای عمل جراحی لیفت صورت به شمار می‌روند.

لیفت صورت با تزریق بوتاکس

تزریق بوتاکس یک روش لیفت غیرتهاجمی صورت است که به‌طور بسیار گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. تزریق بوتاکس یکی از بهترین روش‌های لیفت صورت بدون عمل جراحی است که می‌تواند برای از بین بردن خطوط اخم، چین‌های پیشانی، خطوط پنجه‌کلاغی دور چشم، چین و چروک‌های گردن و دیگر خطوط ایجاد شده روی صورت نیز مورد استفاده قرار گیرد. این یک روش درمانی سرپایی و سریع است که معمولاً در مطب پزشک انجام می‌شود. در این روش، مقادیر بسیار کمی از بوتاکس به عضله‌های زیرین بافت‌ها تزریق‌ شده و آن‌ها را فلج می‌کند. سم بوتاکس باعث شل شدن عضلات و جلوگیری از انقباض آن‌ها شده و در نتیجه از میزان چین و چروک‌ها می‌کاهد. تزریق بوتاکس به ‌راحتی قابل‌ تحمل بوده و در مدت‌زمان کوتاهی انجام می‌شود. پس از انجام عمل نیز مدت‌زمان بهبودی از آن بسیار کوتاه خواهد بود. تزریق بوتاکس برای لیفت صورت عوارض جانبی بسیار کمی داشته و عوارضی مانند قرمز شدن، تورم خفیف و درد معمولاً موقتی بوده و در عرض چند روز از بین خواهند رفت. آثار تزریق بوتاکس معمولاً 3 تا 7 روز پس از انجام درمان ظاهر می‌شوند. یکی دیگر از مزایای تزریق بوتاکس، جلوگیری از ایجاد چین و چروک‌های بیشتر می‌باشد. تزریق بوتاکس یکی از بهترین و بی‌خطرترین روش‌های جایگزین برای عمل جراحی لیفت صورت بوده و با داشتن نرخ موفقیت بسیار بالا، می‌تواند با جوان‌سازی ظاهر فرد، اعتماد به ‌نفس او را به‌طور قابل ‌توجهی افزایش دهد.

سفت کردن پوست با امواج رادیویی (RF فرکشنال)

در این روش، کلاژن موجود در پوست بازسازی می‌شود. این روش جوان‌سازی بدون جراحی به سفت کردن پوست شل شده و افتاده و بازیابی ظاهر جوان چهره در مناطق مورد نظر کمک می‌کند. همان‌طور که از نامش پیداست، سفت کردن پوست با امواج رادیویی یک روش جوان‌سازی پوست با استفاده از گرماست که به سفت شدن پوست و کاهش چین و چروک‌های موجود در آن کمک می‌کند. در این روش با استفاده از یک دستگاه مخصوص، امواج رادیویی به بافت‌ها منتقل‌شده و به کلاژن گرما می‌دهند. کلاژن یک پروتئین ساختاری است که در لایه‌های عمقی پوست مستقر می‌باشد. این کار به ساخته ‌شدن و انقباض کلاژن کمک کرده و در نتیجه باعث سفت شدن پوست می‌گردد.

لیفت صورت با استفاده از روش RF ممکن است بسته به اندازه و عارضه‌ی مورد درمان، تا یک ساعت زمان ببرد. علاوه بر سفت کردن پوست و از بین بردن چین و چروک‌های روی صورت، این روش لیفت غیرتهاجمی صورت می‌تواند برای لیفت ابرو و برجسته‌تر کردن گونه‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد. این روش تمامی نقاط صورت از جمله پیشانی، چشم‌ها، خطوط خنده، خط فک، غبغب و ناحیه‌ی زیر چانه را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد. سفت کردن پوست با استفاده از امواج رادیویی معمولاً در یک جلسه‌ی درمانی انجام می‌شود. از همه بهتر این‌که این روش درمانی هیچ‌گونه از کارافتادگی در فرد ایجاد نکرده و شما می‌توانید حتی در مدت‌زمان استراحت بین کارهای خود به مطب پزشک مراجعه کرده، تحت عمل قرار بگیرید و بلافاصله به محل کار خود بازگردید. با این ‌حال ممکن است برای حفظ نتایج ناشی از این روش، نیاز باشد تا دوباره به پزشک مراجعه کنید.

لایه‌برداری و جوان‌سازی پوست با استفاده از لیزر

جوان‌سازی با لیزر یک روش درمانی است که در طی آن از اشعه‌ی مادون ‌قرمز برای صاف کردن پوست استفاده می‌شود. در طول عمل لیفت صورت با لیزر، شعاع‌های نوری با شدت پایین بر روی پوست تابانده شده و تولید کلاژن را تحریک می‌کنند. این کار برای افزایش رطوبت و اکسیژن‌رسانی به پوست، سفت کردن و تسریع روند بهبودی در پوست و همچنین بهبود بافت و ظاهر آن مفید خواهد بود. نور لیزر به ‌تدریج چین و چروک‌ها را کاهش داده و تعادل عضلات صورت و گردن را به آن‌ها بازمی‌گرداند. این کار باعث بالا رفتن خط فک، گونه‌ها و ابروها شده و ظاهری جوان‌تر و در عین ‌حال طبیعی به فرد می‌بخشد. مزیت اصلی لیفت صورت با استفاده از لیزر، عدم ایجاد از کارافتادگی است. بروز نتایج ایده‌آل این روش درمانی ممکن است به انجام سه جلسه‌ی درمانی نیاز داشته باشد. همچنین در طول چند ماه پس از انجام این عمل، پوست به سفت شدن و شکل‌گیری خود ادامه خواهد داد.

تزریق ژل

در این روش لیفت بدون جراحی صورت، از ژل‌های تزریقی مخصوصی مانند هیالورونیک اسید و کلاژن برای درمان قسمت‌های مختلف صورت که دچار افتادگی شده‌اند استفاده می‌شود.

تزریق ژل می‌تواند:

  • اجزای صورت را به‌طور زیرکانه‌ای بالا ببرد.
  • چین و چروک‌ها و خطوط را از بین ببرد.
  • ظاهر فرد را با طراوت و سرحال جلوه دهد.

تزریق ژل، حجم از دست‌رفته‌ی بافت‌های صورت را جایگزین کرده و به بدن در تولید کلاژن کمک می‌کند. به‌ عبارت‌ دیگر می‌توان از تزریق ژل برای لیفت، حالت دادن و تراشیدن اجزای مختلف صورت استفاده کرد. می‌توان از تزریق بوتاکس به همراه تزریق ژل استفاده کرده و بدین ترتیب علاوه بر بهبود آثار ناشی از عمل، ماندگاری آن‌ها را نیز افزایش داد.

لیفت صورت با نخ

لیفت با نخ یک عمل زیبایی بسیار ظریف است که ساختارهایی از صورت که دچار افتادگی شده‌اند را بالا برده و ظاهری صاف و جوان به ‌صورت می‌بخشد. اگر نیروی جاذبه‌ی زمین، آثار خود را بر روی صورت شما ظاهر کرده است، عمل لیفت صورت با نخ می‌تواند جایگزین مناسبی برای عمل جراحی لیفت صورت باشد. این روش بدون داشتن خطرات همراه با عمل جراحی، می‌تواند صورت را جوان‌تر جلوه دهد. در طی عمل لیفت صورت با نخ، بخیه‌های بسیار نازکی به درون بافت‌های نرم صورت وارد شده و مناطق افتاده را بالا کشیده و از آن‌ها حمایت می‌کنند. نتایج ناشی از این عمل همانند نتایج عمل جراحی لیفت صورت بوده و می‌تواند روشی جایگزین و مناسب برای لیفت ملایم‌تر صورت باشد.




درمان و رفع چین و چروک پیشانی و خط اخم بین دو ابرو

11
خطوط اخم (چین‌های ایجادشده بین دو ابرو) و چین و چروک‌های افقی ایجادشده بر روی پیشانی، ازجمله نشانه‌های بارز پیری‌اند که البته توانایی به وجود آمدن در افراد جوان‌تر را نیز دارند و جلوگیری از چین و چروک صورت غیرقابل اجتناب است. به خطوط اخم بین ابروها، “خطوط 11” نیز گفته می‌شود. داشتن خطوط اخم و چین و چروک صورت و چروک‌های افقی روی پیشانی می‌توانند شما را سالخورده، غمگین، خسته، عصبانی و مضطرب نشان دهند، به همین خاطر تقریباً همه‌ی افراد از این چین و چروک‌ها ناراضی‌اند. روش‌های درمانی طبیعی و پزشکی مختلفی برای خلاصی از چروک صورت و رفع چین و چروک پیشانی وجود دارند.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#fab476″]

در کلینیک زیبایی، ما در انجام روش‌های درمانی طبیعی و دقیق برای خلاصی از چین و چروک‌ها و جوان‌سازی صورت و افزایش طراوت آن تخصص داریم. تکنیک‌های کاهش چین و چروک می‌توانند کاملاً زیرکانه ظاهر کلی صورت شما را بهبود بخشند. ما از دو روش عالی و تائید شده برای کاهش چین و چروک استفاده کرده و آن‌ها را به همه توصیه می‌کنیم: ژل و بوتاکس. هردوی این روش‌ها توسط متخصص زیبایی ما انجام‌ شده و معمولاً باعث از بین رفتن خطوط روی پیشانی و خطوط اخم می‌شوند. در طول جلسه‌ی مشاوره‌ی زیبایی شما، متخصصین ما بهترین و کارآمدترین روش برای رسیدن به هدف را به شما معرفی می‌کنند.

برای کسب اطلاعات بیشتر و رزرو وقت مشاوره می‌توانید با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

[/alert]

علل


خطوط اخم

خطوط اخم عمودی در اثر چین خوردن پوست به علت انقباضات مکرر عضلات زیرین و کشیدن ابروها به سمت یکدیگر ایجاد می‌شوند. این عارضه درصورتی‌که فرد به‌طور ناخودآگاه به هنگام تمرکز کردن یا گوش دادن دقیق اخم کند اتفاق می‌افتد. این حالت چهره ظاهری ناخوشایند دارد چراکه فرد را عصبانی و خشمگین نشان می‌دهد.

خطوط افقی روی پیشانی

خطوط افقی بر روی پیشانی در اثر چین خوردن مکرر پوست با انقباض عضلات زیرین برای بالا کشیدن ابروها ایجاد می‌شوند. دو علت برای ایجاد این عارضه وجود دارند که ممکن است تک‌تک و یا همراه با هم در ایجاد این عارضه نقش داشته باشند.
علت اول حالت‌هایی از چهره‌اند که در آن‌ها ابروها بالا کشیده شده و عضلات درگیر در این عمل باعث ایجاد خطوط افقی بر روی پیشانی می‌شوند. علت دیگر، پایین بودن بیش‌ازحد ابروها و تلاش عضلات برای بالا کشیدن آن‌ها به‌منظور افزایش میدان دید می‌باشد. تزریق بوتاکس اخم پیشانی باعث شل شدن این عضلات شده و با خم نشدن پوست روی آن‌ها، خطوط ایجادشده با مرور زمان از بین خواهند رفت.

روش‌های درمانی


تزریق بوتاکس

22

تزریق بوتاکس یکی از پراستفاده‌ترین روش‌ها برای از بین بردن خطوط می‌باشد. این کار باعث شل شدن عضلات اطراف چشم و پیشانی که مسئول ایجاد خطوط اخم و چین و چروک‌های عمیق می‌باشند می‌شود. روند درمان چروک صورت با بوتاکس عبارت است از انجام چندین تزریق کوچک به مناطق موردنظر. اثرات این روش معمولاً در عرض چند روز نمایان شده و به مدت 3 تا 6 ماه باقی می‌مانند. پس از گذشت این زمان، انجام دوباره‌ی تزریق ضروری است.

تزریق بوتاکس چگونه کار می‌کند؟

تزریق بوتاکس خط اخم یکی از علل اساسی ایجاد خطوط اخم و چین‌های پیشانی را هدف قرار می‌دهد – انقباض مکرر عضلات در اثر اخم کردن و در هم کشیدن چهره در طول چندین سال. پزشک شما به این عضلات بوتاکس تزریق کرده و آن‌ها را به‌طور موقتی شل می‌کند. تزریق بوتاکس یک عمل سریع ده‌دقیقه‌ای است که نیازی به مدت‌زمان بهبودی نداشته و ازکارافتادگی نیز ایجاد نمی‌کند. شما می‌توانید از پزشک خود بخواهید تا برای از بین بردن هم‌زمان خطوط اخم و خطوط پنجه کلاغی اطراف چشم از تزریق بوتاکس استفاده کند.

نتایج

زمانی که تزریق بوتاکس توسط یک متخصص باتجربه انجام شود، شما نباید توانایی ایجاد حالت‌های مختلف در چهره‌ی خود را از دست بدهید. تزریق بوتاکس برای درمان چروک دور چشم و صورت یک روش تکنیکی و حساس است که باید تنها توسط متخصصین معتبر و باتجربه در زمینه‌ی آناتومی صورت انجام شود. می‌توانید در مورد انتظارات خود و نتایج موردنظر با پزشک مشورت کنید.

تزریق ژل

33

برای خطوط اخم و چین و چروک‌های عمیق‌تر پیشانی، گزینه‌ی مناسب‌تر تزریق ژل می‌باشد. این روش می‌تواند برای برجسته کردن هر بافت تورفته و از بین بردن هر نوع چین و چروک مورداستفاده قرار گیرد. این روش همچنین خاصیت ارتجاعی پوست شما را افزایش داده و ظاهر کلی شما را بهبود می‌بخشد.

تزریق ژل چگونه کار می‌کند و چه عارضه‌هایی را می‌توان با آن درمان کرد؟

با استفاده از یک سرنگ و یک سوزن نازک، می‌توان ژل را تزریق کرده و چین و چروک‌های صورت را از بین برد.
کاهش چین و چروک با استفاده از ژل، پوست صورت که در اثر سالخوردگی، از دست رفتن آب سلولی و یا قرار گرفتن بیش‌ازحد در معرض نور خورشید دچار افتادگی شده است را حمایت می‌کند. ژل، یک جایگزین طبیعی برای هیالورونیک اسید است که عموماً با نام کلاژن شناخته‌شده و می‌تواند ظاهری با طراوت، مرطوب و جوان به‌ صورت شما بدهد.

میکرونیدلینگ

تحریک تولید کلاژن یا میکرونیدلینگ می‌تواند روش مناسبی برای شما باشد. میکرونیدلینگ یک روش درمانی نسبتاً جدید است که تولید کلاژن و الاستین در بافت‌های شما را تحریک کرده و باعث از بین رفتن چین و چروک‌ها و جای جوش‌ها می‌شود. این روش درمانی برای چروک دور لب، خطوط پنجه کلاغی دور چشم، خطوط اخم، چین و چروک‌های پیشانی و گردن و همچنین جای جوش مناسب است.

چگونه کار می‌کند؟

در این روش درمانی غیرتهاجمی و ضد پیری، سوزن‌های بسیار ریزی به درون پوست فرو می‌شوند که این کار باعث تحریک سیستم خود ترمیمی بدن و درنتیجه تولید کلاژن در پوست می‌شود. این سوزن‌ها باعث ایجاد آسیب‌های بسیار ریز و التهاب‌های بسیار ریز می‌شوند. پاسخ بدن شما به این آسیب‌ها، ارسال پلاسما و گلبول‌های سفید بیشتر به منطقه است. پلاکت‌های خونی نیز عامل‌های لخته کننده و عوامل رشد ضروری را از خود آزاد می‌کنند. فیبروبلاست ها ترکیبی جدید از کلاژن و الاستین را ساخته و آن را ذخیره می‌کنند. با انجام خود ترمیمی در پوست، کلاژن جدید تولیدشده و در زیر سطح پوست ذخیره می‌شود. چین و چروک‌ها و خطوطی چون خطوط اخم و چین‌های پیشانی را می‌توان به وسیله‌ی میکرونیدلینگ از بین برد.

میکرودرم ابریشن

میکرودرم ابریشن می‌تواند چین و چروک‌های پیشانی را با تراشیدن سلول‌های مرده‌ی پوستی از روی سطحی‌ترین لایه‌ی پوست و نمایان کردن لایه‌های جوان‌تر، از بین ببرد. شما می‌توانید دستگاه میکرو درم ابریشن را از داروخانه‌ها تهیه‌کرده و آن را در منزل استفاده کنید. این روش برای از بین بردن خطوط کوچک در بین ابروها بسیار مؤثر است.