رفع و درمان اسکار و جای زخم و سوختگی

 

هر بار که بر روی پوست یا یکی از بافت‌های بدن ما جراحتی ایجاد می‌شود، بعد از بهبودی آن، یک جای زخم بر روی پوست باقی می‌ماند،اسکار بعد از جراحی بینی یکی از این جراحت ها است. عوامل متعددی بر چگونگی ایجاد جای زخم بر روی پوست تأثیر دارند که از جمله آنها می‌توان به عمق و اندازه بریدگی یا جراحت ایجاد شده، موقعیت زخم، نوع پوست، سن فرد مجروح، عوامل وراثتی، جنسیت و نژاد اشاره کرد. تمامی این عوامل بر نحوه واکنش پوست شما نسبت به زخم‌هایی که بر روی آن به وجود می‌آید، تأثیر می‌گذارند. اما خوشبختانه در حال حاضر امکان درمان مؤثر این جای زخم‌ها و رفع قرمزی و ظاهر ناخوشایند آنها بر روی پوست با استفاده از روش‌های درمانی مختلف وجود دارد.

انواع مختلف اسکار


1- اسکارهای پس از سانحهاسکارهای معمولی صورت که در اثر حادثه، بیماری یا جراحی ایجاد می‌شوند، معمولاً تنها به یک درمان ساده جراحی برای بازیابی جایگاه بافت (برای مطابقت با خطوط و کانتور طبیعی صورت) و بازسازی ماهرانه پوست نیاز دارند. برای اسکارهای سطحی پس از سانحه، جای جوش و جای زخم، درمان میکرونیدلینگ، درمان لیزر، لایه‌برداری پوست، خراش پوست یا تزریق چربی، ممکن است نرمی و بهبود رضایت‌بخشی را به دست دهد.

2- اسکارهای ناشی از سوختگی:‌ سوختگی‌ها اغلب نواحی وسیع‌تری از پوست را درگیر می‌سازند و موجب می‌شوند که پوست پس از التیام ظاهری چروک (جمع شده) داشته باشد. عمل جراحی شامل قطع کردن کامل بافت اسکار (در صورت امکان) است. فلپ‌های پوست، که متشکل از پوست سالم مجاور هستند، برداشته‌شده و برای ایجاد یک خط برش جدید جابجا می‌شوند. زمانی که فلپ امکان‌پذیر نباشد،‌ از اکسپاندر یا پیوند پوست استفاده می‌شود.

3- اسکارهای کلوئیدکلوئیدها درنتیجه تولید بیش‌ازحد کلاژن پوست پس از التیام یک زخم ایجاد می‌شوند. این اسکارها موجب رشد بیش‌ازاندازه زخم می‌شوند و مانند اسکارها، ظاهری برجسته دارند. جراحی شامل حذف کلاژن فیبری سخت داخل جای سوختگی، و سپس جمع کردن پوست است. معاینه اسکار پس از عمل، به‌منظور بررسی نشانه‌های عود کلوئید ضروری است، زیرا امکان انجام اقدامات پیشگیرانه وجود دارد (درمان‌های فشار، پدهای ژل سیلیکون، و تزریق آستروئید).

4-
اسکارهای هایپرتروفیکاسکارهای هایپرتروفیک برجسته مانند اسکارهای کلوئید از مرز زخم اصلی فراتر نمی‌روند،‌ اما به دلیل بافت ضخیمشان می‌تواند ناخوشایند بوده و موجب محدود کردن حرکت عضلات اصلی شوند. بافت اضافی اسکار برداشته می‌شود،‌ جایگاه آن تغییریافته و مجدداً سر جای خود قرار می‌گیرد، به‌گونه‌ای که پس از بهبود کمتر مشخص است.

5-
اسکارهای آتروفیک: اسکارهای فیبروتیک تورفته نقطه مقابل اسکارهای هیپرتروفیک هستند. این اسکارها می‌توانند طیف وسیعی از اسکارهای اندکی تورفته تا اسکارهای کاملاً تورفته،‌ با ماده بافت نرم کاهش یافته و گاه‌گاهی چسبیده به بافت‌های عمیق‌تر را شامل شوند. این نوع از جای زخم به‌طورکلی به جراحی همراه با انتقال چربی به‌خوبی پاسخ می‌دهد.

ترمیم جای زخم چگونه انجام می‌شود؟


پزشک معالج با بررسی شرایط زخم درباره بهترین روش درمان اسکار جوش و بخیه با توجه به تجربه و دانش خود تصمیم گیری می‌کند. برخی از روش‌های درمان جای بخیه و اسکار به شرح زیر هستند:

  • پیوند پانچ (punch grafting) : در این روش پزشک برای پر کردن جای زخم‌های عمیق از پیوند پوست سایر نقاط بدن استفاده می‌کند. به این منظور از یک ابزار برای ایجاد یک سوراخ در پوست و برداشتن جای زخم استفاده می‌شود. در ادامه یک تکه از پوست سالم بدن که معمولاً از پشت ناحیه گوش گرفته شده در محل جای زخم قرار می‌گیرد. در ادامه روی زخم تا زمان ترمیم آن پوشانده می‌شود. با وجودی که این روش خود باعث ایجاد جای زخم و اسکار می‌شود، اما جای زخم باقیمانده پس از درمان بسیار کمتر از قبل جلب توجه می‌کند. این روش درمانی اغلب به همراه روش‌های درم آبریژن یا لیزر تجدید ساختار پوست برای افراد استفاده می‌شود.
  • پیوند پوست (skin grafts) : در این روش پزشک پوست یک ناحیه سالم بدن را گرفته و به ناحیه آسیب دیده پیوند می‌زند. توجه داشته باشید نتایج پیوند پوست به خاطر اینکه ممکن است پوست پیوندی با رنگ و ساختار پوست اطراف خود هماهنگ نباشد، همیشه از نظر زیبایی به مقدار کافی مطلوب نیست. علاوه بر این نواحی خاص بدن که پوست پیوندی از آنها گرفته می‌شود نیز در نتیجه این روش دچار جای زخم می‌شوند. با این وجود پیوند پوست می‌تواند در بهبود عملکرد نواحی خاص بدن که دچار مشکلات شدید جای زخم هستند، تاثیر زیاد داشته باشد.
  • استعمال و تزریق استروئید : استروئید می‌تواند به صاف شدن و کاهش قرمزی جای زخم‌های هیپرتروفیک و کلوئید کمک کند. به این منظور می‌توان از استروئید به صورت موضعی بر روی زخم استفاده کرده یا آن را در محل زخم تزریق کرد. در نتیجه این کار سلول‌های کولاژن پوست تخریب خواهند شد. همانطور که گفته شد، این روش درمانی بطور خاص برای درمان اسکارهای هیپرتروفیک و کلوئید مفید است، زیرا در هر دوی این موارد تولید کولاژن پس از ترمیم زخم ادامه پیدا می‌کند. تزریق این دارو همچنین می‌تواند به کاهش احساس خارش و یا درد مربوط به جای زخم کمک نماید.
  • گسترش بافت (tissue expansion) : در این روش درمان، یک بالون کوچک به زیر یک ناحیه از پوست سالم نزدیک جای زخم وارد می‌شود. در ادامه بالون برای ایجاد کشیدگی در پوست با محلول آب نمک پر می‌شود. با گذشت چند هفته یا چند ماه، هنگامی که پوست به مقدار کافی کشیده شد، بالون از زیر پوست فرد خارج می‌شود. در ادامه جای زخم با عمل جراحی برداشته شده و پوست گسترش یافته به خاطر کشیده شدن آن بر روی ناحیه آسیب دیده قبلی قرار گرفته و به دقت لبه‌های زخم بسته می‌شود.
  • زد پلاستی (Z-Plasty) و تکنیک‌های مربوط به اصلاح مجدد بافت : زد پلاستی تکنیکی است که برای جای زخم‌های هیپرتروفیک و کلوئید که به روش‌های درمان با استروئید جواب مثبت نداده‌اند، استفاده می‌شود. در این روش جای زخم با عمل جراحی از طریق بریدن پوست اطراف زخم با الگوی فلپ‌های سه ضلعی کوچک (triangular flaps) برداشته می‌شود. فلپ‌های ایجاد شده در این شرایط معمولاً ظاهری شبیه به حرف Z پیدا می‌کنند، اما پزشک از تکنیک‌های مناسب برایدرمان جای زخم با توجه به ظاهر آن استفاده می‌کند. فلپ‌های ایجاد شده با این روش در ادامه با توجه به خطوط یا چین و چروک‌های طبیعی پوست تغییر موقعیت می‌دهند. جای زخم ایجاد شده با این روش در نهایت ظاهر بهتری بر روی پوست داشته و توجه کمتری را به خود جلب می‌کند. زد پلاستی همچنین می‌تواند به کاهش فشار وارده شده در نتیجه جای زخم‌های انقباضی کمک موثر نماید.
  • ترمیم پوست به وسیله لیزر : به کمک پرتو پر انرژی در لیزر درمانی، پوست آسیب دیده برداشته می‌شود. لیزر برای کاهش چین و چروک‌ها و اسکارهای جزئی به کار برده می‌شود.
  • لایه برداری شیمیایی : غالباً برای درمان اسکار و کاهش آسیب دیدگی‌های ناشی از آفتاب سوختگی، پیگمنت‌های ناهموار و اسکارهای سطحی به کار می‌رود. با لایه برداری، سطح رویی پوست برداشته می‌شود. با برداشته شدن لایه رویی، پوست مجدداً بازسازی شده و غالباً ظاهر آن هم بهبود می‌یابد
  • تزریق کلاژن : یک نوع از کلاژن که از کلاژن گاو مشتق شده است، برای جایگزینی کلاژن طبیعی از دست رفته پوست، زیر پوست تزریق می‌شود. کلاژن قابل تزریق عموماً برای رفع چین و چروک‌ها، اسکارها و خطوط صورت به کار برده می‌شود.
  • برداشت پوست : جراح از دستگاه الکتریکی برای خراشیدن پوست استفاده می کند تا لایه های رویی پوست را جدا کند. این عمل باعث می شود پوست سطح نرم تری پیدا کند. این روش برای درمان جای آکنه، جای آبله و جای جراحی یا جای بخیه عمل بینی یا اختلالات جزیی استفاده می شود.
  • پرکردن بافت نرم : مواد قابل تزریقی وجود دارند مانند چربی، هیالورونیک اسید و کلاژن که برای درمان و از بین بردن جای زخم تورفته استفاده می شود.



0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *